21/05/2017
Bugün Anka'nın doğum günü...
Saat 12.04
Banka oturmuş su içiyordu. 1 saatten fazladır oyun oynamıştı ve bu onu çok yormuştu. Pet şişesindeki suyu bitirdiğini fark eden Anka, şişeyi çöp kutusuna tam 12'den isabet edecek şekilde fırlattı.
'' Baskeet, basket attııım! '' Şen şakrak şekilde oturduğu banktan kalkıp sevinç dansını yaptı. Bu onun klasiğiydi, her mutlu olduğunda yada bir şey başarınca ufak bir sevinç dansına başlardı. Tam oyun oynamaya geri döneceği sırada arkasından bağırma sesi duydu. Arkasına dönüp sesin olduğu yere doğru hareketlendi. 3 tane takım elbiseli adam ve ondan tahmini 3 yada 4 yaş büyük olan bir çocuk vardı. Çocuğun önünde ki adam hariç diğer adamlar siyah takım elbise giymişti. Bu garipti onun için çünkü gördüğü adamlar iş adamlarına benzemiyordu. Çocuğun önünde ki adam konuşmaya başlayınca pür dikkat onu dinlemeye başladı.
'Sana kaç defa söyleyeceğim Vural? Sana sigara yada alkol yasak demedim mi ben!' Çocuk kafasını kaldırıp karşısında ki adama baktı.
'Sana kaç defa dedim baba! sana yalan söylemişler. benim alkol yada sigara aldığım yok!' çocuğun sözlerine karşı adamın kaşları çatıldı.
'Neden bana yalan söylesinler?' Adam gözlerini çocuğun yüzünden ayırmıyordu.
'Sevmiyorlar işte sırf onları her derste geçiyorum diye çıldırıyorlar. geçen maçta bana mağlup oldular. onlarda sana yalan söylemişler işte!' Adamın dudakları kıvrıldı. Çocuğunun başarısından haberi vardı.
Anka yaslandığı duvardan çocuğu net görmek için biraz daha yana doğru eğildi ama ayağı kayınca yere düştü. Bunun üzerine orda duran adamın dikkatini çekti. adam ufak gülümsemeyle kıza yöneldi.
'Sanırım burada bizi dinleyen bir ufaklık varmış' Kız kafasını kaldırıp adamın yüzüne baktı. Adamın mavi gözleri sevgiyle kısılmıştı beyaz teni ve ona uyum sağlayan kumral saçları da ona ayrı bir hava katmıştı. Anka utanarak adamdan gözlerini çekti ve ayağa kalktı.
'özür dilerim, sadece merak etmiştim' Adam yüzünde memnun bir ifadeyle yere diz çöktü ve kızın katlanan pembe eteğini düzeltti.
'seni affetmemi ister misin şirin kız?' Anka hemen kafasını salladı. Bunun üzerine adam Anka'nın ufak elini tuttu ve Vural'ın yanına gitti. meraklı gözlerle kızı inceleyen Vural bakışlarını babasına çevirdi.
'bu oğlum Vural' Anka gülümseyerek elini çocuğa uzattı.
'Merhaba Vural, ben Anka. sizi dinlediğim için özür dilerim.' Vural elini uzatarak kızın elini sıktı.
'sıkıntı değil, Anka.' kız gülümseyerek adama döndü.
'Peki bayım, sizin adınız nedir?' adam kızın sözü üzerine gülümseyerek konuşmaya başladı.
'benim adım Demir Anka'cığım. Tanıştığımıza memnun oldum. tanıştıysanız parka geçelim mi?' adamın sözü üzerine Anka ve Vural kafasını salladı.
**•.¸♥¸.•** *•.¸♥¸.•**
Anka elindeki çilekli dondurmasını yerken Vuralı izliyordu. Vural'ın babası Anka'yı affetmek için ona aldığı dondurmayı yemesini istemişti. Bu onun için cazip bir teklif olduğu için kabul etmişti neşeyle. Vural'ın babası birinin araması üzerine gitmişti ve Vural ile baş başa kalmıştı. Şimdi ise Vural Anka'nın isteği üzerine ona pamuk şekeri almaya gitmişti.
'Hey kıvırcık!' bunu duyan Anka çocuğa döndü.
'ben kıvırcık değilim!' bunun üzerine çocuk arsız bir gülümsemeyle konuşmaya devam etti.
'bence kıvırcıksın. Sana zahmet şuradaki topu bize atsana.' tam cevap vereceği sıraca araya Vural girdi.
'kendi işini kendin yap:' Anka hemen Vural'a baktı. çocuk göz devirerek topu aldı ve oyuna geri döndü. Anka tam konuşacağı sırada bir araba kornası onu durdurdu. ikisi de korna çalan arabaya döndü. gelen arabadaki adam kapıyı açtı ve kafa hareketiyle Vural'a gelmesini işaret etti. bunun üzerine Vural elindeki pamuk şekerini Anka'nın eteğinin üzerine bıraktı ve ayağa kalktı. tam gideceği sırada Anka onun elini tuttu .
'Bir kez daha gel tamam mı? oyun oynayalım.' Vural gülümseyerek kafasını salladı ve arabaya yöneldi. arabanın hareketlenmesi üzerine Anka elini salladı ve önüne döndü...
