30 dakika sonra...
Oflayarak önümde heyecanla duran Furkan Akkaya'ya baktım,
Yıllar annem gibi onuda değiştirmişti....
Boğazını temizleyerek;"Pera kızım,babana sarılmayacakmısın?"diyerek kollarını iki yana açtı.
Hmmmmm...Bir düşüneyim?
Yok ya, sanmıyorum!
En şerefsiz gülümsememi takınıp;
"Aslında benim sana bir hediyem var,burada 5 dakika bekle.Hemen geliyorum!"diyerek,hızla eve girdim.
Daha önce hazırladığım çanta ile (İçine abur cuburlarımı doldurmuştum ),tuvalete girdim.
Annemler pazara gitmişlerdi..
Sılam ise beni sahilde bekliyordu.
Anneannem geçen sene tuvalet camını acil durumlar için,mesela yangın gibi (Allah korusun!"durumlar için büyütmüştü.
Klozetin üstüne basarak,pencereye tırmandım,2 dakika sonra ise dışarıdaydım!
Taş yolda hızla koşarak,oto yola çıktım.
Hemen bir taksiyi durdurdum.
Taksiye biner binmez,taksici abiye"Doğru sahile sür abi!"dedim.
Bakalım Furkan Akkaya hediyemi beğenecek mi?
Yazarın anlatımıyla...
Furkan 4.kez altın kaplamalı saatine baktı.
Pera gideli neredeyse 1 saat olmuştu...
Furkan gerçekten de yaptıklarından çok pişmandı.
Ailesi senelerdir kız çocuklarına düşkündü, Süleyman Bey ile Hatice Hanım Pera'yı öğrendiklerinde Furkanı güzelce haşlayıp, ardından da Pera'yı ve Esra'yı Akkaya konağına getirmesini emretmişlerdi.
Karısı Sevinç Akkaya ise Pera'yı öğrendiği günden beri Furkan ile tek kelime konuşmamıştı.
Pera'ya haksızlık yaptığını düşünüp,kendini yiyip bitiriyordu.
Abileri ise Pera'yı öğrendiklerinde önce babalarına ağzına geleni söylemişlerdi.
Furkan artık dayanamayarak,evin yarı açık kapısından içeri girdi.
Girer girmez ise duvarda asılı olan kağıtta ki not ile göz göze geldi;
"Valla kusura bakma Furkan Akkaya ,tam 13 yıldır beklediğim baba sandığım şeref yoksununu görünce devrelerim yandı!Sen en iyisi mi o aldığın elbiseler ile mücevherleri alıp,münasip bir yerlerine sok!
Pera YILDIZ..."