Yaşayan ölüler

Ölüler konuşur mu pek ala konuşmaz taki olağan üstü biri degil isen bu karanlık dönemde bir müddet sesiz kalmayı denesekte sesizligimizi koruyamadık acaba ölen ne düşündü öldü hayat son mu buldu birinin bu sorularıma cevap vermesi gerekti araştırmaya başladım gereken her igne ucu bilgi için yıllarımı verdim taki Bi neticeye ulaşana kadar nihayetinde ardıgımı bulmuş olmam gerek ki biraz sesizlige dogru sürüklendim artık sadece sessizce şöminemin başında en büyük zevkim ateşin çıtırtısı ile kahvemi yudumlamak tı kahvemi koydum meşeden yapılma koluguma geçtim ateşin çıtırtısı ile huzur buldum dünyevi işlerden tam ayrılmışken kapı çaldı açıp açmamakla kararsız kaldım ama içimde uyanan merak unsuru beynimi tetikledi ve açmak için kapıya yöneldim agır adımlarla ilerlerken aklımda binlerce senaryo dönüp duruyordu benim bedenimi sanki başka kişiler kontrol eder gibiydi kapının kilidini açtım kapıyı açtım kimse yoktu derin karanlığa kafamı uzatıp uzunca seyrettim ama görünürde kimse yoktu açıkçası beni baya korkutmuştu tütün tabakamı alıp sarmaya başladım sonra yaktım sigaramı keyifle içerken tekrar çalan kapıya kulak verdim ama mutfaktan dış kapı görünüyordu bakmak için mutfağa yöneldim sesiz ve agır adımlarla ilerledim perdeyi araldım