VAZELON MANASTIRI 🕯️🗝️

"Sana iki seçenek sunuyorum." derken başını sola doğru hafifçe eğmiş ve kaşlarını havaya kaldırmıştı. "Ya sessiz olup sakince benimle gelirsin ya da teninin değdiği son kişi ve aynı zamanda gördüğün de son kişi ben olurum." diyerek sözlerini tamamlamıştı. "NE? NE SAÇMALIYORSUN SEN BE?! ÇABUK ÇEK BENİ!" diyerek düşecek olmanın endişesiyle bağırmaya başladım. "Tekrar etmeyeceğim." Net konuşuyordu. Oldukça keskin bakıyordu gözleri. "Ya psikopat mısın sen? Nasıl bir askersin sen ya çek beni şuradan!" derken gözlerim omzundaki peçiyle onun gözleri arasında gidip gelmişti. Sonra sözlerime devam ettim. "Senin görevin benim gibileri korumak! Uçurum kenarından sarkıtmak değil!" "Sen kimsin de seni koruyacağım? Terörist olmadığını nereden bileyim?" Ben kim terörist olmak kim? Teröriste benzer bir halim mi vardı benim? "Manyak mısın sen be adam? Ne teröristi? Ne işi var teröristin burada? Yıllar önce temizlendi burası." Yedi yıl önce yaşanan baskının ardından burada kolay kolay terörist gezemezdi. Artık bilinen ve koruma altına alınan bir bölgeydi burası. Bu askerin burada ne işi vardı? Terörist mi arıyordu? "Görevimi bana öğretme gece kuşu!" Hafifçe yüksek olan sesi, kalın ve tok oluşuyla Vazelon'un bu tarihi duvarlarında yankılanıyordu. •Vazelon Manastırı Şehit Eren Bülbül'e ithafen, eğer arkadaşı olsaydım olaylar nasıl yaşanırdı, nasıl hissederdim diye düşünerek yazdığım bir kurgudur. Direkt bilgiler kullanılmamakla birlikte çoğunluğu benzetilerek yazılmıştır. Hiçbir şekilde şahsa ait eleştiri, kınayıcı söz ve kötü kelime kullanılmamıştır, kullanılamaz. Lütfen bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz.