Vaveyla

Yaşadığı şeylerin ağırlığıyla yavaş adımlarla yürüyordu genç kız. Üzerindeki kara bulutlar havayı daha da depresifleştiriyor kızı daha çok boğuyordu.Hissettikleri tarif edilemezdi. Elini hızlıca boynundaki siyah fulara götürdü ve sinirini çıkarmak ister gibi boynundan fuları çekti. Boynunda olan fular şimdi ellerindeydi ve siyah fularında bir hikâyesi vardı. Ona göre siyah olan herşeyin bir hikâyesi vardı, olmak zorundaydı ve o siyahın ta kendisiydi... Yavaş adımlarla büyük demir kapının önünde durdu, kafasını kaldırıp geçmişine bakarken elindeki siyah fuları daha çok sıktı. Başı dönüyor, miğdesi bulanıyor, ayakları artık tutmuyordu. Yere çöktü yavaşça genç kız, bilincini kaybetmeye başlamıştı. Elindeki fuları daha sıkı sıkarken artık etraf tamamen karanlığa bürünmüştü. Kızın siyahın en koyu tonundaki saçları yağmurda ıslanıyor, yağan yağmur hiç yardımcı olmuyordu. Bereket olarak bilinen yağmur; o gece genç bir kızı hayattan koparmıştı...