UMIKO

Boğuluyormuş gibi ani bir solukla uykumdan fırladım, göğsümün derinlerinde bir şeyler çırpınıyordu; kalbim bir hapis gibi sıkışmıştı. O karanlık ses, kulağımda uğuldayarak hâlâ varlığını koruyordu. Lanetin soğuk nefesi tenimdeydi, beni avlamaya devam ediyordu. Kabustan başka bir şey değildi bu, ama uyanmak kurtarmıyordu. Zihnimdeki karanlık okyanus dalgaları gibi kabus, sınır tanımıyordu. Bir seçim yapmam gerekiyordu; iki uç arasında sıkışmıştım. Ya aşkı seçmeli, kalbimi tamamen teslim etmeliydim, Ya da derinlerin sessizliğine, okyanusun sonsuzluğuna terk etmeliydim kendimi. Ama bu lanetin yükü ağırdı. Seçimim hayatımı değiştirecekti.