Hayat...
Hızlıca geçer değil mi...
Önemli olan şey peki?
Aşk?
Para?
Hiçbiri...
Bir efsaneye göre gökyüzüne bakınca anlarmışız asıl önemli olan şeyi
çünkü Gökyüzü ufkumuzu genişletir...
Aynı gökyüzü gibidir bazı arkadaşlar içinizi açar ,ufkunuzu genişletir,ruhunuzu dinlendirir...
Yada öyle söylüyorlar ben Naoki sınıfınızdaki o asosoyal çocuk tahmin ettiğiniz üzere şu ana kadar hiç arkadaşım olmadı.
Tamam birkaç tane vardı ama onlar sırf beni zorbalamak için yanımda duruyorlardı.
Herneyse anlıyacağınız kendi kendi kendime yetiyorum yada yettiğimi sanıyorum...
Daha sadece orta okuldayken bir gözüme taş attılar ve şu anda bir gözüm renk körü o yüzden gözümü saçımla saklamayı tarcih ediyorum.
Ben küçükken annem beni babama bırakıp başka bir adama kaçmış benim iyi yürekli babam ise hala bu durumu kendinden sorumlu tutuyor bir tane üvey kardeşim var (benden 1 yaş büyük) çok neşeli ve haketmeyen herkese bile iyi davranması dışında dört dörtlük biri.
Herneyse orta okuldayken arkadaş edinmek için bir şansım vardı ama 8.sınıfta bana zorbalık yapan bir çocuğun dizine yanlışıkla bıçak düşürdüm diye şansım sıfır....
Herneyse o zaman bir eziyet gibingeçecek olan 9 ay daha başlasın...
