Kabin kapısının kırılmasıyla yatın içindeki viski kadehi yere düşüp parçalandı. Cevat Kara, karşısında beliren siyah kapüşonlu silueti görünce kekeleyerek geriye doğru sendeleyip lüks deri koltuğa yapıştı.
"Sen... Sen kimsin lan? Rüşvet mi istiyorsun, para mı?"
Alya ağzındaki lolipopun çubuğunu parmaklarıyla hafifçe çevirip güldü. Kirişi çenesine kadar çekerken yaydan çıkan hafif gerilme sesi, odadaki tek nefesti.
"Paran burada geçmiyor Cevat. Yoğun bakımdaki kızın selamını getirdim."
Parmaklarını serbest bıraktığı an, havayı yaran karbon ok Cevat’ın omzunu arkasındaki masif ahşap duvara çiviledi. Adamın çığlığı henüz kabinin dışına taşamadan ikinci ok diğer kolunu sabitledi. Alya cebinden çıkardığı kırmızı sprey boyayla adamın tam göğsünün hizasındaki duvara simetrik bir hedef tahtası çizdi; kırmızı meyveli lolipopunun çöpünü adamın kan damlayan ayaklarının dibine fırlattı.
"Bir sonraki sefer tam ortayı vururum," diye fısıldadı Alya, kapüşonunu düzeltip arkasını dönerek güverteye fırladı.
Tam o saniyede marinanın girişinde fren sesleri yankılandı. Başkomiser Baran Tekin, silahını kılıfından çekerek iskeleye doğru koştu. Boğaz’ın sert rüzgârı ceketini savururken gözleri lüks yata kilitlenmişti.
Yatın kıç tarafına ulaştığında güverteden denize doğru havalanan siyah bir gölge gördü. Alya, iskele kazıklarının üzerinden adeta yerçekimini hiçe sayan akrobatik bir sıçrayışla karşı taraftaki mendireğe kondu.
"Polis! Kıpırdama!" diye bağırdı Baran, iki eliyle kavradığı silahını doğrultarak.
Alya başını omzunun üzerinden hafifçe çevirdi. Ay ışığı pembe saç tutamlarını ve dudaklarının kenarındaki o alaycı tebessümü aydınlatıyordu. Baran tetiğe asılmaya fırsat bulamadan, kız mendireğin arkasındaki kör karanlığa kendini bıraktı. Saniyeler sonra karanlığın içinden yüksek devirli bir motosikletin homurtusu yükseldi; arka tekerleğin savurduğu çakıllar kıyıya vururken motor sahil yoluna karışıp gözden kayboldu.
Baran koşarak kabine girdiğinde duvara çivilenmiş Cevat’ı ve taze çekilmiş kırmızı hedef işaretini gördü. Yerdeki tek ipucu ise kenarı hafifçe ezilmiş, vişne kokulu plastik bir lolipop çubuğuydu.
Baran eldivenli parmaklarıyla plastik çubuğu yerden alıp delil torbasına attı; dişlerini sıkarak boş karanlığa baktı. "Bu sefer ucuz kurtuldun Karadağ."
