📘 Bölüm 4 – Çatlak Sesler
Saat sabah 08.15.
Ankara Adliyesi hâlâ uyanmamış gibiydi. Koridorlar sessiz, dosyalar derli topluydu. Ama Pars Seçkin’in içi öyle değildi.
O gece telefonuna gelen ses kaydı zihninde yankılanıyordu.
Kayıtta duyulan şey sadece bir itiraftan ibaret değildi. Adalet sistemini sarsacak bir zincirin ilk halkasıydı.
“...Ben o gece evdeydim. Ama bana dokunmaması için susmam gerektiğini söylediler...”
Kadının sesi titrek, korku doluydu.
Ve bu ses kaydı, şu anda mahkeme dosyasında yoktu.
Pars Seçkin, savcılık odasının kapısını kapattı. Kimseden habersiz bir flash belleğe kopyaladığı kayıt, sadece üç kişinin hayatını değil, çok daha fazlasını değiştirecekti. Ama bunları mahkemeye sunmak, kendi sonunu da hazırlayabilirdi.
Mahkeme salonu…
Hâkime Neva Seçkin, cübbesini düzeltti. Gözleri karşısında duran sanık koltuğunda değildi bu kez.
Gözleri, vicdanının sesini susturmaya çalışan zihnindeydi.
“Bu karar sadece bir hüküm değil, sistemin gölgesine atılmış bir ışık olacak,”
dedi içinden.
Ama ışık bazen çok yakar.
Leyla Gediz, tanıklardan birini dinlerken elini masaya sıkıca bastı. Yıllar önce bu kişiyi bir çocuk istismarından beraat ettirmişti. Şimdi ise başka bir olayda kilit tanıktı.
Tarafsız kalmak kolay değildi.
Kenan bunu biliyordu.
Savcı Kenan Öztürk ve Ilgaz Kaya, sanığın ifadesi üzerinden tartışmaya başladılar.
Ama bu bir hukuk tartışması değildi artık.
Bu, geçmişin sessiz çığlıklarıyla yoğrulmuş bir hesaplaşmaydı.
“Bu bir varsayım değil, delilin kendisi!” dedi Kenan, dosyayı kaldırarak.
Ilgaz gözlüğünü çıkardı: “Varsayım değil ama hukuka aykırı elde edilmiş bir kayıt. Sunamazsın.”
Pars, arka sıradan kalktı.
“Sunarım.” dedi.
Elindeki flash belleği havaya kaldırdı.
“Bu sadece bir kayıt değil. Bu dava dosyasının eksik kalan vicdanı.”
Salon bir anda sessizleşti.
Ceylin, arka sırada başını eğmişti.
O kaydın içinde bir başka yüz tanıdı.
Yıllar önce yanlış bir tanık beyanıyla mahkûm ettikleri kadının sesiydi bu.
Bu dava sadece bir cinayet davası değildi artık.
Bu dava, adaletin üzerine çökmüş suskunlukların son celsesiydi.