Sinatolya

Sinatolya.. Merhaba ben ayça okulum yangından dolayı kapattıldı bu yüzden annem bana başka bir okul bulmak zorunda kaldı “Ayça kızım sana okul buldum biraz uzak ama sorun etmezsen oraya git” dedi ben biraz üzgündüm neden diyeceksiniz. Eski okulumdaki Neşe’nin orada olacağını bilmiyorum olmaz ki eski neşeler gelmez bidaha dedim ve üzgün bir şekilde odama geri döndüm annem arkamdan bakıyordu annem:”bu kızın neyi var neyse üstüne gitmeyeyim..” uzun uzun dün gece düşündüm ve gitmeye kararlıydım mecburdum okulum artık yok bunu kabullenmem lazım. Yarın olmuştu güzel bir sabahtı kahvaltımı yapıp doğru okula gittim okul garipti büyük 5 katlı bir okuldu şaşırmıştım ilk defa bu kadar büyük bir okulu gördüğüm için şaşırmıştım sınıfımı bulmuştum kapının önündeydim girmeye cesaret edemedim (içimde bir his vardı anlatamayacağım bir his bu) sonunda kapıyı açıp girmiştim içeriye herkes şok kaldı *içimden* o kadar güzel değilim. Dedim öğretmenim:"buyur kızım geç ismin neydi ve nerden geldin?” Dedi bende suratımı asarak “ Ayça hocam ayça ismim okulum yangından dolayı kül oldu o yüzden gel-” devam edicekken hoca beni susturdu “Ayça kızım tamam anladım bu sınıftan utanmana çekinmene gerek yok.” Dedi aslında mutlu oldum hocayı sevdim iyi biri bakalım öğrenciler nasıl? Dedim merakla bir kızın yanına oturdum. Kız egoist gibi kırmızı ruj, protez tırnak, İpek kirpik falan filan şaşırdım. Zil çalmıştı yanımdaki kız bana bakıp “ismin ne sümüklü kız” Dedi çok sinirli bir şekilde “Ayça canım ismim ne oldu kudura kudura o beynine sokarsın.” Dedim kız dediki “ok cnm bende Ecem” dedi ben sadece Ecem’i tanıyordum derse girdik arkadaki erkek karizma okulun en yakışıklı erkeğiymiş bütün ders boyu bana bakıp durdu çok rahatsız oldum yanımdaki Ecem bunu fark etti ve benim kulağıma fısıldayarak “boşuna bakma sana bakmaz o” dedi ne derdi vardı ki Ecem’in bana karşı? Dedim sonra arkamdaki erkek gelip “merhaba ben bulut seni biliyorum sen Ayça doğrumu” Dedi bende kafamı çevirip “evet doğru duymuşsun ben Ayça” dedim sonra Ecem bana bakarak “yavaş ol sen yavaş gerçekler senin yüzüne öyle çarpar ki” dedi devamını söylemedi ve rujunu sürdü. Bulut bana döndü ve “Ayçacım yardıma gelsen olurmu” dedi bu yardım ne yardımıydı acaba bende bunu düşünür düşünmez “olur bulutcum” dedim Ecem baya sinirli gözüküyordu. Bulut bana bakarak “okulda yarın gösteri olucak süsleme işini beraber yapalım mı tek yapamam” dedi ben de tek kalıp yorulmasın diye “tamam dır o zaman” dedim okuldan çıkmıştım eve gidiyorum o sırada bulut “Ayça dur” diye seslendi durdum ve buluta döndüm “ne oldu bulut bir sıkıntımı var” dedim bulut üzgün dü bana baktı ve dediki “ecem kayıp belki görmüşsündür” dedi o an ben Bulutun arkasında yerde olan Ecem’i gördüm şoklar içerisinde bakıyordum bulut benim neye baktığımı merak edip arkasına baktı “Ayça, ayça yardım et gel” dedi çok kan kaybetmişti sanırım kendini buçaklamış “bulut Ecem çok kan kaybediyor hastaneye gitmemiz lazım” bulut napıcağını bilmiyordu “ayça nasıl gidicez saat 21:09 araba yok insan yok napıcaz!” Dedi çok paniklemiştim “112’yi ara ozaman çabuk, çabuk” dedim bulut 112’yi ararken birşey fark ettim Ecem’de ecem kendini buçaklamamıştı cebinde mektup gibi birşey vardı buluta söyledim ve okuduk içinde:”Ecemi kim buldu bilmiyorum ama kızmayın ne yaptıysam Ecem hepsini hakketmiştir Ecem benim için çok kötü biri umarım ölmez ne yaşadığımızı bilmeden yorumlamayın nolur…” yazıyordu birden gözlerim doldu ağlamaya başladım Ecem ölüyordu! Ve biz çok çaresizdik neyseki ilerde hastane varmış bulut’a yardım edip Ecem’i kucakladık hastaneye yol aldık. “Ayça iyimisin hastanedeyiz geldik Ecem’i kurtaracaklar” dedi bulut. ben halla yaşadığım şeylere inanamıyorum daha yeni gelmiştim bulut uzun uzun bana baktı bende dayanamayıp “bulut benim yüzünden mi bunlar” dedim bulut bana bakarak “yok yok senin suçun asla yok öyle düşünme ve ağlama” dedi Uzun, uzun düşündük o sırada zaman geçti bulut halsiz bir şekilde bana döndü “ayçacım seni mecbur bıraktım sen evine git” dedi bende şaşkın bir şekilde “sen bulut sen napıcaksın burda ailesi var zaten başında” bulut ağlamaya başladı bende meraklı meraklı bakıyordum “Ayça tamam gel seni ben bırakayım” dedi ve hastaneden çıktık telefonuma baktığımda annem beni tam 45 kere aramış ve yazmıştı ANNEM= kızım nerdesin sen bak polise haber vericem ANNEM= kızım başına birşey mi geldi bak çok üzülüyorum haber ver. ANNEM=polisi arıyorum…devamını oku Bunu görünce hemen karşıma baktım polis gelmişti yanımda bulut vardı bana baktı “Ayça sen birşey mi yaptın?” Dedi bende “yok annem benden haber alamayınca polise söylemiş” bulut sinirli bir şekilde “Yürü Ayça gidelim burdan” dedi ve eve kadar beni bulut bırakmıştı evin oraya gelmiştik buluta bakarak “yarın görüşürüz bulut iyi geceler” bulutta bana gülümseyerek “iyi geceler” dedi eve geçtim annem çok üzgündü yere oturmuş ağlıyordu anneme bakarak “anne anne ne oldu” dedim annem bana “kızım sen yoksun beni bırakıp gittin” dedi anlamamıştım ne demek istediğini annemin annem odasına gidip kapıyı kitlesi *içimden* (annemi çok mu üzüyorum ben?) dedim pijamalarının giyip yatağıma yattım ve dedim ki (çok garip bir geceydi). Dedim ve uyudum Sabah olmuştu alarm çalıyordu kalkıp hazırlandım okula gitmek için dışarı çıktım ve yürüdüm okula varmıştım bulut ortalıkta yok gözüküyordu “neyse bulurum ben onu benden kaçmasın yeter” dedi bulut meğersem arkamdaymış ne dediğimi nerden anladı? Neyse buluta döndüm “peşimi bırak bulut biz arkadaş bile değiliz sadece aynı sınıftayız sadece süsleme yapmak için yardım edicem” dedim bulut bana bakmadan “tamam hanımefendi” dedi ve gitti bende peşinden gittim “bulut özür dilerim kırdıysam” dedim ama çoktan gitmişti. Süsleme zamanı gelmişti malzemeleri verdiler balonları astım şişirdim çok şey yaptım en son bulut şemsiyeleri ayarlıyordu bende oraya asılacak şeyleri asıyordum bi anda kendi dengemi kaybedip düştüm bulut beni tuttu ve “tamam sakin güvendesin Ayça” dedi bende “teşekkür ederim” diyip devam ettim. Süslemeler bitmişti gösteri başladı ve ben eve gittim annem bana bakarak “neden gösteriye katılmadın?” Dedi bende anneme bakarak “boşver anne” dedim aslında bulut var diye gitmedim ne zaman bulutla aynı yerde olsak başımıza bir iş geliyor bir bela geliyordu ve bende istemiyordum. Odama geçip erkenden uyudum ki yarın olsun. Yarın olmuştu okulum yoktu hafta sonuydu annem benim derdimin olduğunu düşünüp bana piskolog ayarlamış annem bana bakıp “kızım senin bu aralar derdin var gibi bana anlatmıyorsun bari psikologa anlatırsın” dedi bende bişi demeden ayakkabımı giyip çıktım piskologa varmıştım piskologtaki abla “merhaba kuzum ben Sevda” dedi bende dedimki “sevda abla memun oldum bende Ayça” dedim oturduk bir yere ve sevda ablaya anlattım olanları sevda ablada düşündü ve “Ayça ben seni çok iyi anlıyorum okula yaşadığın olaylar senin çok üstüne geliyor bunun farkındayım annene anlayamıyorsun bu durumu demi” dedi bende şaşırmıştım şaşkın bir şekilde “ben kendimi zor anlıyorum siz beni bir çırpıda anladınız evet doğru tam dediğiniz gibi” dedim Konuşma bitmişti sevda abla beni yolculadı ve eve gittim annem evde yoktu hemen yazdım nerdesin diye cevap vermemişti 1-2 saat geçti evde bekliyordum annemi sonra annem anahtarla içeriye girdi yanında biri vardı hemde erkekti şaşkın bir şekilde “anne bu adamda kim” dedim annem gülerek “senin yeni üvey baban biz 2 yıldır beraberiz” dedi ben şaşkın şaşkın uzun süre baktım annem bana “kızım sen şaşırdın galiba baya eskiden arkadaşım diye tanıttım sana çünkü daha küçüktün artık büyüdün sen 17 Yaşına gireceksin.” Dedi Benim gözlerim doldu koşarak odama gittim 5 yıl önceki kaybettiğim babamın fotoğrafına bakarak yattım o gece Sabah olmuştu annemle o adamı yan yana görünce kriz geçiriyordum nasıl yaparız babamın üstüne Gül koklar? Üzülüyorum sinirliyim psikolojim desem darma dağınık.