Hırçın bir fırça darbesiyle doğdum
Yoğun sisli bir gecede
Karmaşık düşüncelerle birlikte
Sadece küçük bir tablo içinde
Mavi bir deniz vardı ilk başta
Gökyüzünde dolunay ve parlak yıldızlar
Yıldızlardan biri bendim
Güzel bir manzara
Ama çok az sürdü
Mavi deniz koyuya çaldı
Dolunay yok oldu
Yıldızlar söndü
Dedim ya hırçın ressam
Beğenemedi resmini
Değiştirdi
Bir gündoğumuydu şimdiki
Göğe açık bir turunculuk hakimdi
Ressam tabloya kışı çizdi
Her yerde kar taneleri
Bu sefer de bir kar tanesiydim resimde
Güneşin doğmasıyla eridim
Başka bir şey denedi ressam
Bir kamp alanı çizdi
Çadırların aralarında bir ateş
Ateşin başında ısınan bir grup insan
Ateşteki bir kıvılcımdım/O ateştim ben
Yağmurun yağmasıyla söndüm
Başka bir şey denemeliydi ressam
Şimdi de bir dağ çizdi
Yükseklerdeki bir topraktım
Ağaç yoksunluğuyla kaydım
Çok sinirlendi ressam
Karanlığın sarıldığı bir göl çizdi
Gölde yüzen balıkları da
Bir sürü can yaşatan bu göldüm
İhmallerle kurudum
Ressam her yolu denediğini düşündü
Oysaki;
Yıldız oldum,
Ateş oldum söndüm
Kar oldum eridim
Toprak oldum kaydım
Göl oldum kurudum
Bir tek kendim olamadım.
Bu yüzden hiçbir resimde canlı kalamadım/var olamadım