Serin Meltem

Dışarıda esen tatlı meltem suratımı okşuyordu. Bakışlarımı gecenin karanlığına inat bütün ihtişamıyla parıldayan dolunaya çevirdim. Açıkta kalan ayaklarımı gıdıklayan çimler, beyaz ışığın altında, çizilmiş bir resim gibiydi. Yine aynı ses; " Sana gelince, Ne ben Sezarım, Ne de sen Brütüssün, " Ninni misali kulaklarıma çalındı sözler. Bu sefer, yasak bişey söylermişcesine fısıltı halindeydi her biri. Anımsıyorum da, ilk duyduğum günü. Gür, açık ve net, birazda isyancı. Uçurumun kenarına yaklaşıp, usulca oturdum. Bacaklarımı toprağın bitiği yerden uzatıp, soğuk havanın bacaklarımı süpürmesine izin verdim. " Ne ben sana kızarım, Ne de zatın zahmet edip bana küssün, " Ellerimi arkaya atıp, onlara bırakıyorum gücümü. Hafifçe kapanan gözlerimle kafamı arkaya bırakıp, sessizliğin en güzel sesini dinliyorum. Bu sefer, daha sessiz, daha naif her bir söz. " Artık seninle biz, Düşman bile değiliz.. " ... 'Arzhel Martian-Melantha Louie Orbith '