Satırların Laneti

"Seni böyle hayal etmemiştim." Nefes alışım derinleşti, beni öldürebileceğini biliyorum, çünkü onu tanıyorum. Kahretsin gözlerindeki sakinlik çok tanıdık. İstemsiz dudağımın kenarını ısırdım. "Hayalindeki kadar güzel değilim diye kusura bakma ama lütfen beni öldürme." Panikle çıkan sesimle kaşları çatıldı, nefeslerim kısık ve sık olmaya başladı. *** "Tamam. Yeter ki öldürme beni." dedim. Kalbime saplanan keskin acıyla. "Öleceksin." dedi kendinden emin bir tonda. Yalvaran gözlerime aldırmadan bakmaya devam etti. "Başkaları da olmayacak." Sesindeki tiksinti bakışlarına tezattı. "Başkalarını kurtarmaktan mı bahsediyorsun?" kafasın hafif yan yattırdı, "Ahmak." ses tonu ölümün habercisi gibi. Nefesim boğazıma takıldı, öksürdüm. "Ama içinde iyilik var, değil mi?" dedim umudumun kırıntılarına tutunarak. "Zeki bilinirdin." *** "Anlat!" dedi derinden. Sesinin kulağıma etkisiyle tüm hücrelerimde alarma geçen bir dalgaya dönüştü. Ekledi. "kafamdaki profiline uy!" sesindeki ima kalbimden geçip ruhuma değdi. "Profil?" dedim korku dolu sözlerle titreyerek. Kısa bir an düşündü gözlerini bana çevirdi. "Aşağılık." Burnumdan derin nefes aldım. "Aşağılık değilim, ben..." gözlerimden akan yaşlara engel olamadım. Sessizlik sardı, karanlığa karışan gözyaşlarım dindi. "Aşağılık değilim, çirkin de değilim." Dedim titreyen sesimle gözlerimden akan yaşlara aldırış etmeden. cıkladı, Gözlerini kapattı, iç çekti. "Fazla şeysin." Dedi hafif elini sallayarak eli ensesine gitti. "Yani güzelim." dedim umutla. Elini çenemin altına koyup gözlerime baktı. "Cesedin nefes kesici görünecek."