SANRI

روايةمكتملأكشن

Gökyüzü, son gördüğüm şeydi. Beş yaşındaydım. Annemin güven veren gülümsemesi ve babamın kahkahaları, o son araba yolculuğunun en net anılarıydı. Sonra... sadece metalin bükülme sesi, çığlıklar ve dayanılmaz bir karanlık. Gözlerimi açtığımda, bembeyaz bir odadaydım. Koma. Doktorlar, ailemi kaybettiğimi fısıldıyordu. Vücudum sargılar içindeydi ama kalbimdeki yara, hiçbir pansumanla kapanmayacaktı. O günden sonra, bir daha ne bir kahkaha ne de bir masumiyet taşıdım.

الفصل: 42
قراءات: 211
إعجابات: 25
التقييم: 4.7