Olivia eve doğru arabayla gidiyorlardı. Evini merak ediyordu.
"Eve vardık"
Olivia babasının baktığı yöne doğru bakınca dükkan gibi yerdi. Dükkan miydi evleri.
"Kızım dükkanın içinde bizim ev"
Olivia tamam anlamında kafasini salladı. Dükkana girdiler karanlıkti bir perdenin altında merdiven vardı. Merdivenden indiler.
Kocaman bir oturma odası vardı. Olivia koltuğa zıpladı çok rahattı.
"Odan da var" dedi babasi bir odayi göstererek.
Olivia o odaya doğru koşup kapıyı açtı sade bir odaydi ama güzeldi. Yatağına uzandı. Gülümsedi.
Ayağa kalktıktan sonra annesi ve babasına sarıldı. Ucude sarılmaya başlamışken arkadan "bana yok mu?" diye ses duydular. Bu üvey abisiydi.
"Gel oğlum"
Dördü sarılmaya başladılar. Ayrıldıktan sonra annesi konuşmaya basladi.
"Olivia abin benim eski eşimden yani üveysiniz ismi Bruce."
"Abi demem o zaman"
"Demene gerek yok Olivia" dedi Brice Olivia'ya bakarak.
"Brice kaç yaşındasın?"
"16 sen 14 felan olmalısın"
"Evet 14de girmiştim"
"Yetimhane nasıldı?"
"Iyi sayılmazdı bu arada iyi ve tatlı gözüküyorsun Brice"
"Teşekkür ederim Olivia"
"Yetimhane de çok şey yaşadım ama anlatmak istemiyorum"
"Sen bilirsin sana sır vereyim zaten soylemesemde bu akşam ve diğer akşamları göreceksin"
"Neyi ne sırrı?"
"Burası pavyon geceleri adamlar,kadınlar geliyor baban ve annemiz burayı yönetiyorlar" dedi Brice ruhsuz bir şekilde.
"Ne o yüzden mi ustumuDe dükkan var?"
"Evet alismalisin diye söyledim"
"Teşekkür ederim Brice"
"Seninle iyi anlasacagiz küçük"
"Bilmem"
"Oa çok benziyoruz aslında ikimiz de ruhsuz gibiyiz"
"Ben öyleyim" dedi gözleri dolmus şekilde Olivia. Maria'yi hatirlamisti.
"Ne oldu? Birşeyin mi var"
"Yok sağol"
Içeriye anneleri girmişti. Elinde içkiler, şaraplar, votkolar vardı. Olivia aslında sinir olmuştu. Ne kadar da düşüncesiz bir şeydi.
Olivia telefonunu çıkardı Lowell'den 3 yeni mesaj vardı.
Lowell
Olivia nasılsın?
Ailen iyiler mi?
Evin nasıl?
Olivia
Iyiyim Lowell
Ailem şey pavyon geceleri yapıyorlarmış
Evim yok dükkanın altında
Lowell
Nasıl pavyon?
Olivia
Her gece kadınlar adamlar geliyormuş işte Brice söyledi
Lowell
Brice kim?
Kendine dikkat et
Olivia
Sağol Lowell
Brice üvey abin
Lowell
Anladım
Olivia
Sen nasılsın?
Lowell
Sen gittiğin için üzülüyorum
Olivia
Üzülmene gerek yok okulda görüşeceğiz
Lowell
Tamam ben gideyim görüşüruz
(Görüldü)
Akşam olmuştu. Olivia gün boyu hiç odasından çıkmamıştı. Saat akşam 10a doğru gelirken dükkandan sesler gelmeye başlamıştı. Odaya Brice girmişti.
"Olivia annem seni çağırıyor"
Olivia ayağa kalktı ve Brice'i takip etmeye başladı. Annesinin yanına gelmişti.
"Olivia sen şimdilik yukarıya çıkma"
Olivia onaylayıp odasına geri dönmüştü. Gece olmuşken Olivia uykuya dalmıştı. Sabah uyandiginda okula 3 saat geç kaldığını görmüştü 'of" çektikten sonra telefonuna baktı.
Lowell 3 yeni mesaj...
Lowell
Bugün okula gelmedin
Uyudun sanırsam
Ben gidiyorum okuldayim
Olivia
Evet daha yeni kalktım
Okul 3 saat sonra bitecek
Olivia kafasını yine yastiga gömmüştu. Dükkan pavyondu ve onun altında kalıyordu Olivia. Ailesi iyilerdi ama daha 1 gün oldu sonra bir şey olacak mıydı?
Olivia'nin aklına bir sürü kişi geldi. Maria, annesi ve babası, Lowell, Brice, Alex, Mila, Bayan Moon, Bayan Nil, Bay Cedrik...
Olivia'nin yaşadıklarından fazlasını yaşayan var mıydı acaba? Vardir tabii. Zorbalık, iftira, taciz, annenin babanin yıllar sonradan gelmesi, en yakın arkadaşının önünde ölmesi, gülememek. Olivia bunları yaşıyordu.
Herkes için zor birşeydi bu şeyler ama pes etmemek insandan insana değişen bir şeydi. Pes edenler ölürlerdi, pes etmeyenler ne olsa bile yaşamaya devam ederlerdi...
Olivia pes mi edecekti yoksa etmeyecek miydi? Başka ne yaşayacaktı ki?
Daha 14 yasinda bir kız çocuğu ne yaşayabilirdi? Böyle düşünmemiz gerek aslında herkes herşeyi yaşayabilirdi.
Bazıları korktukları için susar
bazıları ise ölmemek için savaşırdi...
Aslında hayatın kurallari çok garipti..
Bu kurallara uymak gerekirdi..
Özgür olmak nasıl birşeydi?..