Bölüm 15 — KIRILMA
Sinyal, her geçen dakika güçleniyordu — ve gemideki herkesi tuhaf bir huzursuzlukla dolduruyordu, sanki bir şey zihinlerinin kenarında fısıldıyordu, kelimeler olmadan.
"Ne kadar yakın?" diye sordu Kael, kontrol paneline eğilerek.
"Altı saat," dedi Sable, ekranı kontrol ederek. "Ama bu hıza göre daha da yaklaşabilir. Sinyal, tuhaf bir şekilde... büyüyor."
Veyne, arkalarından yaklaştı, eski cihazındaki verilere bakarak. "Bu bir saldırı sinyali değil," dedi yavaşça. "Bu bir çağrı. Merkez, Kael'i çağırıyor. Doğrudan."
Kael, göğsündeki o tanıdık ısıyı hissetti — bu sefer daha güçlü, daha ısrarcı. "Duyuyorum," dedi, sesi gergin. "Bir şey... beni içeri çekmeye çalışıyor gibi."
"Direnebilir misin?" diye sordu Ysolde, endişeyle.
Kael, gözlerini kapattı, üç sesini dinledi — Feral'in içgüdüsü kaçmasını söylüyordu, Dominion'ın mantığı çağrının kaynağını analiz etmeye çalışıyordu, Noctis'in sabrı ise beklemesini öneriyordu.
"Şimdilik," dedi, gözlerini açarak, "evet. Ama bilmiyorum ne kadar süre daha."
FERAL VADİLERİ — AYRILIKÇILARIN KAMPI
Alfa'nın sürüsünden ayrılan grup, vadinin derinliklerinde, kendi ateşlerinin başında toplanmıştı. Liderleri, Grath adında iri, yaşlı bir Feral, sürünün geri kalanına, Alfa'nın "zayıflığını" anlatıyordu.
"Alfa, İlk Doğan'la iş birliği yapıyor," diye hırladı Grath, gözleri öfkeyle parlıyordu. "Dominion'la, Noctis'le. Bizim düşmanlarımızla. Bu bir ihanet."
Genç Feral'lerden biri, Kesh, tereddütle öne çıktı. "Ama eğer gerçekten büyük bir tehdit varsa—"
"Tehdit mi?" Grath, ona döndü, sesi alaycı. "Biz zaten en güçlü evrimiz, yavrum. İnsanlığın zayıflığından kurtulduk. Neden şimdi, tam da gücümüzün zirvesindeyken, o zayıf yaratıklarla iş birliği yapalım?"
"Çünkü belki de," dedi Kesh, sesini yükseltmeye cesaret ederek, "yalnız hayatta kalamayız. Ne kadar güçlü olursak olalım."
Grath, ona doğru bir adım attı, tehditkar bir şekilde. "Dikkatli konuş, yavrum. Alfa'nın tarafını tutmak, seni de hain yapar."
Kesh, geri çekilmedi — ama içinde, bir şüphe tohumu ekilmişti, ve o gece, karanlık çöktüğünde, sessizce kamptan ayrıldı, güneye, Alfa'nın olduğu yöne doğru.
GEMİDE — MERKEZE YAKLAŞIRKEN
Kael, uyumaya çalışırken, çağrı zihninde daha da güçlendi — bu sefer kelimelere dönüşerek.
Gel, dedi ses, eski ve derin. Tamamlanmayı bitir.
"Ne demek istiyorsun?" diye mırıldandı Kael, uykuyla uyanıklık arasında.
Sen sadece bir parçasın. Bir anahtarsın. Ama kilit, tamamlanmayı bekliyor.
Kael, aniden uyandı, nefes nefese. Sable, karşısındaki kamp yatağında, endişeyle ona bakıyordu.
"Yine mi?" diye sordu.
"Daha kötü," dedi Kael, alnındaki teri silerek. "Bana 'sadece bir anahtar' olduğumu söylüyor. Tamamlanmanın hâlâ bitmediğini."
Sable'ın yüzü gerginleşti. "Ne anlama geliyor bu?"
"Bilmiyorum," dedi Kael, ama içinde, üç sesinin hepsi aynı anda uyardı — bir tehlike, tam olarak tanımlanamayan ama kesinlikle gerçek bir tehlike.
Veyne, kapıda belirdi, yüzünde yeni bir korku vardı. "Sonar okumaları," dedi, sesi titrek. "Merkez... büyüyor. Ya da daha doğrusu, etrafındaki bir şey büyüyor. Sanki gezegenin kendisi, ona doğru büküyor."
"Ne kadar büyük?" diye sordu Ysolde, arkasından gelerek.
Veyne, ekranı çevirdi — dev bir yapı, sonarın algılayabildiği en uzak mesafede bile görünen bir gölge, okyanusun tabanında yayılıyordu.
"Bir şehir kadar büyük," dedi, sesi neredeyse fısıltıya dönüşerek. "Belki daha da büyük."
Kael, ekrana baktı, kalbi göğsünde sıkıştı. "Ve bizi çağırıyor."
"Peki ne yapacağız?" diye sordu Sable.
Kael, uzun bir süre sessiz kaldı, sonra kararlı bir şekilde konuştu: "Devam edeceğiz. Çünkü eğer gerçekten bir kilit varsa, ve ben gerçekten bir anahtarsam, o zaman tek seçeneğim kaçmak değil — anlamak."
Ysolde, ona endişeyle baktı. "Ya kilidi açarsan, Kael? Ya içeri girdiğinde, seni durduramayacak bir şey serbest bırakırsan?"
Kael, pencereden dışarı, karanlık okyanusa baktı — uzakta, hafif bir parıltı, merkezin ilk işareti, sudan yükseliyordu.
"O zaman," dedi, sesi ağır, "umarım seçim yapma şansım olur. Çünkü şu ana kadar, bu yolculukta hiçbir şey benim seçimim değildi. Hep bir şey beni yönlendirdi. Ve bu sefer, kontrolü elimde tutmam gerekiyor."
Gemi, sessizce, o devasa gölgeye doğru ilerlemeye devam etti — ve her geçen dakika, çağrı, Kael'in zihninde daha da yüksek sesle yankılanıyordu.
Devam edecek — Bölüm 16: Sable'ın Seçimi