ÖNCÜ

Bazı kızlar kendi seslerini erken susturur. Çünkü sevdiklerinin sesi daha ağır gelir kalplerine. O, bir parkta başladı susmaya. Bir okulun köşesinde durdu, bakışlarını yere indirdi. Kırgın değildi, isyankâr da… Sadece anlamaya çalışıyordu. Kabul edişti belki bu, boyun eğiş değil. Ve belki de bir çift ela göz, bu kabullenişin ortasına dokunup geçiverdi. Bir bakışta söylenmemiş şeyler saklıydı; ne umut, ne aşk — sadece varlığıyla yer değiştiren bir iç sessizlik. Gece, bir yola zorla sürüklenmedi. Ama o yolun nereye çıktığını da kimse bilmiyordu. Bilmekte istemiyordu…