Ölümle Vals

Uçsuz bucaksız çölde, güneşin yakıcı ışıklarıyla yıkanan bir kadın yürüyordu. Kuru hava ve dayanılmaz sıcaktan çatlamış elini güneşin önüne siper ederek ileriye baktı. Çöle aç ve susuz terk edildiğinden beri ne kadar zaman geçtiğini hatırlamıyordu. En son gördüğü yüzü hatırladı. Yıllarca kendini sevdirmeye çabaladığı eşi, Dük Altar Valen. Çöle hükmeden Kayzerden sonra en güçlü kişi. Gardenya'da yaşayan en onurlu ailenin varisi ve yıllarca en yoksul sınırları dahi korumak için canını tehlikeye atan bir kahraman. Ve çöle sürgün edilmesinin nedeni... En büyük aşkı ve en büyük nefretinin sahibi... Bu düşüncelerle güçsüz bedeni sarsıldı. 'Onun beni sevebileceğine inandığım için tam bir aptal olmalıyım.' diye düşündü. En başından beri sonunun nasıl biteceğini bildiği bir yolda yürüyordu. Sıcak kumların aşındırıp kanattığı ayaklarında bir adım daha atacak gücün kalmadığını hissedebiliyordu. Yığılırcasına dizlerinin üzerine çöktü. Kör olmak pahasına gözlerini güneşe sabitledi. Belki de şu an son duasını etmesi gerekiyordu. Sadece, "Aah... Kahretsin..." Dedi ve vücudunun yere düşmesiyle gözlerini kapattı. Her cumartesi yeni bölümleriyle sizlerle!