Binanın tepesinde yaşadığım şoku atlatamadım hâlâ
Müstakbel kocam olduğunu söyleyen birisi vardı karşımda ne tür bir psikopattı?
"Dedemin ayarladığı adamlardan birisisin yani" dedim kollarımı birleştirerek ve devam ettim
"Nasıl kendinden bu kadar eminsin ya seni seçmezsem" dedim gözlerimi kısarak
"Buna mecbursun" dedi kendin emin bir şekilde
"Nasıl bu kadar eminsin"
"Çünkü bende seninle evlenmek istemiyorum" anlamıyordum
"Merakını gideriyim hemen, seninle sadece taklit yapacağız bir süre nişanlı kaldıktan sonra anlaşamadığımız söyleyip aytılacağız"
"Ya tekrar başkasıyla nişanlarlarsa beni?"
"Ozamanda beni unutamadığını söyliyeceksin" dedi küstahça
"Hıh benmi seni unutamayacakmışım asıl sen beni unutamazsın" dedim karşılık vererek
"Sen bilirsin ozamanda başkasıyla nişanlı olmak zorunda kalırsın"
"Peki sen neden böyle bir oyuna kalkışıyorsun"
"Seninle aynı sebepten,çok fazla konuştuk ben kaçar" dedi arkasını dönerek
"Bir dakka, en azından müstakbel eşimin adını söyle bana!" Diye seslendim ama beni hiç takmadan ilerlemeye devam etti. Kimse beni görmemezlikten gelemezdi ayağımdaki ayakkabıyı çıkarıp kafasına fırlattım
"Kafayımı sıyırdın sen, ne yapıyorsun!" Kafasını tutarak arkasını döndü
"Bana bağırma!"
"Sende bağırttırma ozaman!"
"Adın?" Dedim tekrar sorarak. Bu seferde diğer ayakkabımk elime almıştım
"Dur lanet olası kadın dur tamam sen kazandın" dedi yenilmiş gibi
"Kaya Soydan" dedi ve kapıya doğru ilerledi tam merdivenlerden inerken aşşağıya doğru ona bakarak
"Elay 1 Kaya 0" diyerek ona seslendim keyifli bir şekilde. Ve ayakkabılarımı almayak için geri döndüm.
Artık eve gitme saati gelmişti çok geç olmuştu. Eve girdiğimde dedem salonda beni bekliyordu
"Hoşgeldin"
"Hoşbuldum" benden duymak istediklerini ona söyledim
"Evleneceğim adama ben karar vereceğim"
"Sen bilirsin" dedi ellerini kaldırarak
"Yarın bana soydanların oğlu ile görüşme ayarla" dedim emir vermiş gibi. Şaşırdı ve ayağa kalktı
"Soydanlarmı?! Neden soydanlar?"
"Oğulları hoşuma gitti sadece okadar" dedim omuzlarımı silkerek. Sanki soydanları istemiyormuş gibi bir hâli vardı ve bu çok hoşuma gitmişti
"Sen istemiyormuydun evlenmemi bak işte müstakbel damadın Kaya Soydan olacak" dedim sırıtarak
"Seni kabul edeceğinide nerden çıkardın?"
"Hangi erkek bana hayır diyebilirki" diye ona gülümseyerek yukarı çıkmaya başladım.
"Tabikide sana kim karşı koyabilirki" diyerek güldüğünü duydum.
Odama çıkıp hızlı bir duş aldım yarın çok farklı olacaktı, tam yatağıma uzanmışken biri kapıma tıklattı
"Girin" dedim yorgunlukla. Gelen dedemdi, elindeki telefonu sallıyarak
"Sabah 9 da atacağım adrestte kahvaltı Kaya Soydanla" dedi Kaya Soydan ismini bastırarak söylemişti. Şaşkınlığımı gizliyerek
"Tamam" dedim. Ne çabuk ayarlamıştı, ve artık uyuyabilirdim.
Birinin beni sarsmasıyla uyandım
"Elayy hadi kalk artıkk" zarzor gözümü açarak
"Efendim leyla noldu" diyebildim. 'leyla hasret halamın kızıydı bide abisi yiğit vardı'
"E senin görüşmen varya geç kaldın kalk artık"
"Ne! Saat kaç!" Diyerek yatağımdan fırladım ve saate baktım ama daha 07:30'du boş bakışlarla leylaya döndüm
"Allah belanı vermesin senin 9 da benim buluşmam salak" diyerek kafamı yastığa geri koydum. Kolumdan çekiştirerek
"Seni hazırlamak ve senin oraya varman için ideal saat" dedi.
Bir şekilde kalkıp yüzümü yıkadım hazırlanmam bir saatimi sürmezdi ama leyla benden daha hevesliydi beni o hazırladı.
Vee kombinim. Instagram'ı genel olarak kullanıyordum hemen post attım leyla yüzünden saat daha erkendi biraz instagramda takıldıktan sonra çıktım evden.
Adrestteki kafeye gittiğimde kaya zaten gelmişti
"selam" diyerek masaya oturdum. Hiç istidifini bozmadan dik dik bakıyordu bu adamı anlamıyordum. sabahtan beri çok açtım "önce sipariş verelimmi" diye sordum
"ben verdim sana gerek yok" dedi. kaşlarımı çattım
"ne demek bana gerek yok"
"sen yemeyeceksin"
"PARDON" dedim çıkışarak. biraz bana yaklaşıp sessizce
"sana kahvlatı yok çünkü meğersem sen diyetteymişsin vee yemeycekmisin" dedi sırıarak
kendini ne zannediyor bu giderek dahada küstah olmaya başlamıştı. hemen garsonu çağırım
"bakarmısınız"
"buyrun hanımefendi"
"sipariş verecektim" garson önce kayaya bakıp sonra bana döndü "üzgünüm hanımefendi size servis yapamayacağız"
"ne demek bu" sinirlendim zaten açım. gaeson birşey demeden gitt.sinirle kayaya döndüm
"ne dedinde bana servis vermiyorlar" kollarımı birbirine bağladım
"senin diyette olduğunu ve ne dersen de sanaservis yapmamalarını söyledim yoksa yiyip kilo alıyrsun"
"bu saçmalık pekiamacın ne burda" tekrardan bana yaklaşıp sessizce
"elay 1 ama kayada 1" dedi sırıttı. ahh olamaz dünkü ayakkabının intikamı buydu açlıktan gebermesem iyi
"anlaşma nedir" dedimkonuya dönerek
"bir süre nişanlı numarası yapacağız zaten hemen nişanlarlar bizi malum ailelerimiz" "ne kadarlık bir nişan süresi olacak bu"
"bilmemsen nekadar olsun istersin" dedi sırıtarak
(dalgamı geçiyor)
"3 ay olsun" dedim
"taam"
"e peki ayrıldıktan sonra bizi tekrardan başkasıyla evlendirmeyeceklerini düşünüyorsun
"bana çok aşık olduğun için deprosyona giriyorsun ve beni unutamıyorsun başkalarıylada onun için görüşmüyorsun" alaycı bir kahkaha attım
"benmi seni unutamıyormuşum hah asıl sen beni unutamazsın be"
"sen öyle diyorsan öyle olsun" dedi.
karşımda kahvaltısını yiyordu bense sadece ona bakıyordum çok adice
"maddeleri benim şirkete geçince bilgisayardan yazıp çıkartacağız" "önce bir kahvaltı bitsin" dedi küstahca
ahh sinir oluyorumm
"kendimizi inandırmak için 7/24 beraber olmalıyıız" dedim. dedemin gerçekten inanması gerekiyordu
"okadarda değil gerektiğinde oluruz" dedi
"ben ne zaman istersem ozaman olurz" dedim busefer
"maddeye eklyeceğim haberin olsun" dedim arkama yaslanarak çünkü gitmemiz içn bu ayının kahvaltısının bitmesi gerekiyordu.
soydan şirketinin önüne geldiğimizde arabadan inmeden önce bana dönüp
"içeriye girince sakın anlaşmamızdan kimseye bahsetme" dedi
"zaten bi zahmet" dedim.
Şirkete girip etrafıma bir bakındım gerçektende güzel bir şirketti araştırdığıma göre soydan ailesi bizim kadar olmasada varlıklı bir aileydi. Direk kayanın odasına girdik bir adam vardı içeride ve bana elindeki kağıtları uzattı.
"Buyur yenge anlaşmanız"
"Yenge mi? Anlaşma mı?" Kayaya döndüm
"Hani kimse bilmeyecekti" sinirli bir şekilde adama döndüktenten sonra
"Alp en yakın arkadaşım tabikide bilecek"
"Ozaman bende arkadaşıma söylerim" dedim kollsrımı göpsümde birleştirerek. Diyecek bir sözü yoktu kabul etmek zorundaydı çünkü.
Oturup anlaşmayı okumaya başladım herşey makul görünüyordu ama içimde birşey vardı neden hiç tanımadığım bu adama bukadar güvenipte böyle bir anlaşma yapıyordum ki daha birbirimizi bile tanımıyoruz
"Ben bu anlaşmayı imzalamam" dedim kağıtları masaya bırakıp
"Beğenmediğin maddeyi değiştiririz söyle" dedi
"Sorun maddelerde değil sende" dedim
"Bendemi" dedi kaşlarını çatarak
"Bende ne gibi sorunlar olabilir acaba en fazla senden uzunum bunu bir sorun olarak görmüyorsundur herhalde" dedi küstahçe sırıtarak
"Sağlıklı düşünür isek hiç tanımadığım bir adamla böyle bir anlaşma bana hiçde mantıklı gelmiyor" dedim
"Ayrıca boyun beni hiçde ilgilendirmiyor uzun boylu erkekler dikkatimi çekmiyor" dedim muzdarip bir ifadeyle
"Bizde ozaman birbirimizi tanırız"
"Nasıl yani?"
"Basbaya birazdaha vakit geçirirsek çözemeyeceğimiz hiçbir şey yok"
"Ben gelmem"
"Neden korkuyormusun Benimle başbaşa kalmaktan" çok eğleniyordu benimle
"Asla, aksine eğlendiriyorsun beni komik çocuksun hayal dünyan geniş" dedim arkama yaslanarak ve devam ettim
"Elay Marsele benimle nişanlan diyeceksin ve oda seninle nişanlanacak öylemi" dedim ve güldüm.
Ama başım dönüyordu açlıktan hâlâ birşey yememiştim bu adam yüzünden bir an önce kalkıp gitmem gerekiyordu.
"Neyse bana müsaade Kaya Soydan görüşmek üzere" diyerek elimi uzattım. Ayağa kalktığım an başım daha fazla dönmeye başladı ve karnıma ağrılar giriyordu artık.
Elimi tutmadan
"Bana muhtaç olduğunu anladığın an görüşmek üzere" dedi gülümseyerek ve devam etti
"Sen bana gelip evlenmek istediğini döyleye
Bir adım atmıştımki yere yığılıp yıkıldım ve gözlerim kapandı. Gözlerimi araladığımda hastanede olduğumun farkına vardım kolumda serum yanımda ise kaya vardı.
"Uyandınmı" ne saçmaydı gözümü açtığıma göre uyandım herhalde
"Yok uyuyorum ama uyanmış taklidi yapıyorum" gözlerimi devirdim
"Senin yüzünden burdayım farkındamısın" dedim karnımın gurultusuyla
"Hatamın farkındayım özür dilerim"
"Vay içinizde azıcık da olsa insanlık varmış"
"Beni tanımadan böyle konuşma"
"Seni tanımak istemiyorum"
"Sen bilirsin ama tanımadığın biriylede nilşanlamazsın"
Oflayarak gözlerimi devirdim hâlâ onunla nişanlanacağımı düşünüyordu.
Kolumdaki serumu çıkartıp ayağa kalktım ama yine başım döndü kaya beni tuttu
"Hop ne hemen öyle kalkıyorsun otur şuraya"
"Gidiyorum ben"
"Tamam gidersin bekle önce seni yemek yemeye götürelim bir lokma yemeden ayakta duramıyorsun anlaşılan" buna hayır diyecek değildim onun yüzünden bastanelere düştüğüm için beni o yemeğe götürecekti
"İstediğim herşeyi yerim herşeyide sen ödersin ona göre" dedim. Güldü bu adamda her dediğime gülüyordu kafasından gidik olabilir çok fazla kurcalamayacağım.
"Nereye gitmek istersin?" Diye sorunca
"Tabikide kahvaltıcıya" dedim. Kahvaltı etmemişken başka yemek yenmezdi herhalde. Yürüyemediğim için tekerlekli sandalye ile arabaya kadar getirdi beni kaya ve kahvaltıcıya doğru yola çıktık.
Kahvaltıcıya vardığımızda öğlen olmuştu bile ve ben çok açtım hemen siparişimi verdim tabikide karşımda duran öküze bir lokma dahi yedirtmeyecektim garson kayaya da siparişini sorduğunda bana yaptığı gibi onunda diyette olduğunu söyleyerek intikamımı almıştım.
Ben yemeğimi yerken o sadece bana bakıyordu dikkatlice beni süzüyordu ve bundan rahatsız olmuştum, bir gözümü kırparak
"Hayırdır ne bakıyorsun?" Diyerek çıkıştım
"Tahmini ne zaman nişanlanırız" diyerek şok edici bir cevap verdi. Elimdeki çatalı masaya bırakarak ciddileştim
"Sana bunun olmayacağını söylemiştim anlamadınmı"
"Olacak" dedi kendinden emin bir sesle
Artık buna katlanamayacaktım
"Yemeğimide yediğime göre bana artık müsaade" dedim ayağa kalkarak
"Hesap sende" diyerek bir elimi omzuna dokundurdum ve göz kırptım. Arkamı dönmüş ilerlerken sesini duydum
"Yakında görüşürüz marsel" umursamadan ilerledim.
Arabamın olmadığını hatırlayınca elimi yavaşça alnıma vurdum ama havamı bozmadan ilerlemek zorundaydım rezil olamam. Hemen defneyi arayıp beni alabilirmi diye sordum ve konum attım. Caddede yürümeye devam ettim defneyi beklerken birkaç mağazaya girdim ve sonunda defnenin geldiğini gördüm hemen arabaya atladım.
"Hoşgeldin bebiş"
"Hoşbuldum aşko" diyerek klasik selamlaşmamızı yaptık
"Herşeyi, tüm detayıyla anlatıyorsun" dediğinde kısa bir gülüşümün ardından anlatmaya başladım.
Tanımadığım biriyle nişanlanmayı veya evlenmeyi düşünmüyordum aşık olduğum adamla evlenmek istiyordum ama bahadır dedemin karşısına çıkmak konusunda tedirgindi. Bahadıra dedemin beni evlendirmeyi planladığını söylememiştim duysa deliye döner ama yinede birşey yapamazdı o Akabey Marselin çalışanıydı ve torunuyla hiçbir alakası olamazdı yani ona göre öyleydi ama ben öyle düşünmüyordum.
Akşama kadar defneyle takıldıktan sonra yemeğe eve gittim.
"Hoşgeldiniz elay hanım" diyerek karşıladı beni hizmetçi. İçeri geçtiğimde sofra hazırlanmaya başlamıştı bile. Salonda leyla ve yiğit vardı diğerleri odalarında olmalıydı.
Leyla beni görünce hemen koşmaya başladı ve bana sıkıca sarıldı. Beni çok seviyordu ve bende onu çok seviyordum
"Hoşgeldin elay"
"Hoşbuldum" sarılmayo bıraktığımızda yiğitinde ayağa kalktığını gördüm
"Oo elay hanımlarda teşrif edebilmişler sonunda"
"Off yine ne diyorsun yiğit yaa" diyerek oturdum koltuğa. Kendisiyle pek anlaşamazdım.
Yemek saati geldiğinde herkes masaya oturdu. İlk sessizliği bozan halam oldu
"Randevun nasıl geçti?" Çok sıkıcı bir ifadeyle beni sorgulamaya çalışıyordu
"Normal" dedim geçiştirerek
"Beğenmedinmi çocuğu yoksa" dedi babaannem
"Beğensem bile şuan kimseyle evlenmeyi düşünmüyorum zaten babaanneciğim" dedim gülümseyerek. O sırada yemeğini hiç bozmayan dedem konuşmaya katıldı
"Yarına kadar hazırlıkları tamamlayın" dedi dedem
"Ne hazırlığı?"
"Cihan Gencer ve Elayın nişan töreni için"