menkşe kokusu

Kalbim durdu sanki. Ölmüşmüydüm, yada bi kabus, onu görmek artık bi kabustu benim için hiç istemediğim yada öyle zannediyorum. Ama böyle olmamalı bu kadar özlemiş olmamalıyım nefret etmeliyim ondan. Gidip doya doya sarılmak , sesini duymak, kokusunu solumak, öpmek istememeliyim. Sanırsın o çekip gitmemiş gibi elleri titriyodu gözünden bir damla yaş aktı süzüldü sakallarına doğru, ne çok isterdim sakallarını okşamayı. Gözünden düşen damlayı silmeyi ama benim gözümden akan yaşları kimse silmedi aksındı. Daha fazla dayanamadım döndüm arkamı hızlı adımlarla yürümeye başladım boş sokakta. Eve gitmeliyim saatlerce ağlamalıyım şimdi olmaz evde sabret, sabret... "Mihri..." dedi onun yıllardır duymadığım sesi, ne çok özlemişim adımı onun ağzından işitmeyi. Durmadım ama duramazdım. "Mihri..." dedi bir daha hızlandırdım adımlarımı. "Mihri'm" dedi adımlarım kesildi bir anda öylece kaldım dondum adım sesleri geldi yaklaştı. "Mihri'm dönsene bana görsemya gül yüzünü" dedi. Hızla döndüm arkamı "Yok senin Mihrin öldü gömeli çok oldu onu. Anma adımı, zamanında nası çekip gittiysen şimdide öyle çek git!" diye bağırdım.