Evet, dediğim gibi. Mutlu bir ailenizin olması her zaman mutlu olacağınız anlamına gelmez..
Yıl 20013 6 Mayıs...
Hala mutlular, ufak bir sorun bile olmadan yaşamlarına devam ediyorlar. Yarın Melis'in annesinin doğum günü. Melis daha 3 yaşında ufak bir kız. Yürüyebiliyor olsa da bebek arabasından vazgeçmez. Ufak da olsa konuşuyor.. 19 yaşındaki abisi Arda "Melis'in canı sıkılmış, bir parka götüreyim.." yalanıyla Melis ile beraber çarşıya çıktılar. O sırada abisinin onlarca arkadaşından biri olan Emir ile karşılaştılar. Sohbete başladılar.
Arda ve Emir sohbete dalmışken arabaların durmak bilmeyen sesi dışında bir ses duydular. Melis "Apii, payuk çekerr a" diye bağırıyordu. Arda yolun karşı tarafındaki pamuk şeker satan 60'lı yaşlardaki amcayı gördü. Dönüp kardeşine gülümsedi, kardeşini birkaç dakikalığına arkadaşı Emir'e emanet ederek sağına soluna bakarak karşı tarafa geçti. Pamuk şekeri aldı, tam yolun karşısından Melis ve arkadaşına doğru geliyordu ki...