BAŞLANGIÇ
"Hepimizin adı lanetlerle yazılıydı,bunu değiştirmek kadere bağlıydı.."
Gece saat iki buçuktu.Uykusuzluktan sızlayan gözlerimin artık uykuya ihtiyacı vardı.Gözlerimi yavaşça kapatıp kendimi uykunun kollarına bıraktım.Sadece biraz uyuyacaktım..
Birkaç saat sonra
Gözlerimi yavaşça açtım.Gün ışığı tam olarak yüzüme vuruyordu.Etrafıma baktım,tanıdık değildi.Hızla yerinden kalktım.Burası neresiydi?Üstüm kum içinde kalmıştı.Çok umursamadan etrafı incelemeye başladım.Tam karşımda bir deniz vardı.Oldukça berrak gözüküyordu,hoş bir havası vardı.Kafamı sol tarafıma doğru çevirdim.Daha önce görmediğim iki kişi vardı.Henüz uyanmamışlardı.Nerede olduğumu bilmiyordum.Üstelik bu insanlarıda tanımıyordum.Buraya onlar yüzünden gelmediğimi nereden bilecektim?Ya beni kaçırmışlarsa?Kafam karışmıştı.Hızla yanlarına doğru yürüdüm."Hey!"dedim ve yerde yatan kızı hafif bir şekilde dürttüm."Uyansana!"diye bağırdım hafifçe.Bağırmamla irkilip uyanması bir oldu."Sende kimsin?"dedi.Sesinde endişe ve şaşırmış bir ifade sezdim."Asıl sen kimsin?Burada ne arıyorsun?Burası neresi?Beni kaçırdın mı yoksa sende mi şans eseri buradasın?"Üst üste sorular sıraladım.Kız derince nefes aldı.Hala anlamamıştım.Bir süre gözü etrafta gezindi.Sanırım o da nerede olduğumuzu anlamamıştı.Hızla konuşmaya başladı."Öncelikle sakin ol.Bende nerede olduğumuzu bilmiyorum ve seni tanımıyorum.Ve hayır seni kaçırmadım.Sence seni kaçırsam burada olur muydum?"dedi ve yattığı yeri işaret etti.Sanırım haklıydı."Asıl sen kimsin?"diye sordu."Ben Alara,Alara Soykan.Aniden kendimi burada buldum ve açıkçası telaşlandım.Seni ve yanındaki çocuğu yerde yatarken gördüm.Açıkçası şüphe duydum.Beni kaçırmış olabileceğinizi düşündüm.Kusura bakma biraz fazla tepki verdim."yavaşça alt dudağımı ısırdım.Mahçup ve rezil olmuştum.Kim bilir ne düşünecek şimdi hakkımda."Sorun değil,ben Açelya,Açelya Yılmaz."Rahatladım,galiba anlayışlı bir kızdı.Tatlı birine benziyordu.Hızla kızı incelemeye başladım.Kahverengi düz ve kısa saçı vardı.Gözleri kahverengiydi.Esmer bir yeni vardı.Doğruyu söylemek gerekirse cidden güzel bir kızdı.Bir süre sessiz kaldım.Sonrasında hızla konuştum."Anlayışın için sağol.Tekrardan kusura bakma."Tebessüm etti.Bu sorun yok demekti galiba.Zaten sorun olmadığını söylemişti fakat yinede tekrardan üzgün olduğumu belirtmek istemiştim.Ona tebessüm ederek karşılık verdim.Yanındaki çocuğa baktım yavaşça.Hala uyanmamıştı anlaşılan. Sarı hafif kıvırcık saçları vardı.Sahi kimdi bu çocuk?Acaba Açelya ile tanışıyor muydu?Açelyaya döndüm ve hızla konuşmaya başladım."Bu arada yanındaki çocuk kim tanıyor musun?" "Hayır tanımıyorum." "Onu uyandıralım mı?" diye sordum.Tanımasam bile burada olduğunu bilmeli.En azından bizi görüp benim gibi kaçırıldığını sanmamalı."Bence uyanmasını beklemek daha doğru olur.Bir anda uyandırırsak korkabilir." Galiba ben onu uyandırınca korktu.Bu yüzden yanındaki çocuğunda korkmasını istemedi.Haklı aslında ben olsam bende korkardım.Hala utanç içindeyim.Ama bende endişelendim yani napabilirdim canım!Anlayışla başımı salladım.Yeniden etrafıma baktım.İleride ağaçlık bir yer gördüm.Açıkçası merak ettim nasıl bir yerde olduğumuzu.Biraz dolaşmak iyi gelebilir.Hem belki birileri daha vardır ve nerede olduğumuzu biliyordur.Açelyaya döndüm."Ben biraz dolaşacağım sende gelmek ister misin?" "Hayır sağol burda kalsam iyi olur.Uyanırsa en azından endişe etmesin."dedi.Anlayışla başımı salladım ve oturduğum yerden kalktım.Ağaçların bulunduğu yere doğru yürümeye başladım.Bir süre sonra durdum.Burası bir ormandı!İyide deniz olan bir yerde neden orman olur ki?Yani olabilir ama ilk defa böyle bir durumla karşılaşmıştım.Garipti,gerçekten.Ormanın içine doğru yürümeye başladım.Bir şey olmazdı herhalde.Birkaç adım attım fakat duyduğum çatırtı sesleri ile duraksadım.İçimi anlık bir korku saldı.Duyduğum kükreme sesi ile çığlık attım ve arkama bile bakmadan koşmaya başladım.Rüzgardan dolayı esen yapraklar ve tozlar gözümü rahatsız ediyordu.Gözlerimi açıp kapatsam belki daha iyi olur diye düşündüm ve gözlerimi sımsıkı kapattım.Tam o sırada bir yere çarptım.Hızla gözlerimi ovuşturup açtım.Karşımda gördüğüm kişiyle duraksadım.Kimdi bu çocuk?Az önce gördüğüm sarışın çocuk değildi bu kişi.Kimdi bu? "Bir dahaki sefere gözlerini açıp önüne bakmalısın bence"dedi gülerek.Bu çocuk benimle dalga mı geçiyordu?Yanlışlıkla ona çarptım fakat o dalga geçmeyi mi tercih etti? " Kusura bakma rüzgardan dolayı gözüme gelen tozlardan dolayı gözümü kapatmıştım." diye cevapladım.Anlamış bir şekilde başını salladı."Bu kadar hızlı koşmana sebep olan şey ne?" "Ormandan bir ses duydum korktum" dedim omuz silkerek."Anladım ben Aras,Aras Bilir."dedi.Yavaşça onu incelemeye başladım.Koyu kumral ve dalgalı saçları vardı.Gözleri kehribar rengindeydi.Kumral bir çocuktu.Hoştu,yakışıklıydı.Ne diyorum ben ya!İyice saçmaladım!Yavaşça gözlerini gözlerime çevirdi.Sanırım kendimi tanıtmamı bekliyordu.Hızla konuştum."Bende Alara,Alara Soykan.Memnun oldum,Aras."
DEVAM EDECEKK 💞