Lenora koşmayı ancak birkaç sokak sonra bırakabildi.
Nefesi hızlıydı ama yorulduğu için değil… kalbi hâlâ biraz önce olanlardan dolayı çarpıyordu.
Arkasına baktı.
Sokak boştu.
Ama yine de içindeki huzursuzluk geçmiyordu.
Duvara yaslandı ve derin bir nefes aldı.
“Bu adam kimdi…?”
Onun gözleri… o garip his…
Lenora başını iki yana salladı. Bunun üzerinde düşünmemesi gerekiyordu.
Ama başka bir şey daha vardı.
O adam insan değildi.
Lenora bunu kesin olarak anlamıştı.
“Bir kurt…” diye fısıldadı kendi kendine.
Bu şehir düşündüğünden çok daha tehlikeliydi.
Lenora kapüşonunu biraz daha indirdi ve yavaşça oteline doğru yürümeye başladı.
Ama farkında olmadığı bir şey vardı.
Bir gölge, birkaç bina öteden onu izliyordu.
Limanın çatısında duran iki kişi hâlâ yerlerinden kıpırdamamıştı.
Kadın, Lenora’nın uzaklaşmasını dikkatle izledi.
Adam ise gözlerini Hector’dan ayırmıyordu.
Aşağıda Hector birkaç saniye boyunca boş sokağa bakmaya devam etti.
Sonra yavaşça arkasını döndü ve depoya doğru yürüdü.
Kadın alçak bir sesle konuştu.
“Beklediğimden hızlı.”
Adam kaşlarını kaldırdı.
“Vampir kız mı, kurt mu?”
Kadın hafifçe gülümsedi.
“İkisi de.”
Adam kollarını göğsünde bağladı.
“Şimdi ne yapıyoruz?”
Kadın birkaç saniye düşündü.
Sonra Lenora’nın gittiği sokağa baktı.
“Onu takip edeceğiz.”
Adam başını Hector’un olduğu yöne çevirdi.
“Peki kurt?”
Kadının sesi soğuktu.
“Onunla sonra ilgileniriz.”
O sırada depoda Hector’un adamları hâlâ gergin şekilde bekliyordu.
Hector içeri girdiğinde herkes sustu.
Bir adam temkinli bir şekilde konuştu.
“Patron… az önce ne oldu?”
Hector cevap vermedi.
Masaya doğru yürüdü.
Ama aklı başka yerdeydi.
Az önceki kız.
Gözleri.
Ve o koku.
“Patron?”
Hector sonunda başını kaldırdı.
“Şehri kontrol edin,” dedi.
Adamlar şaşkınlıkla baktı.
“Ne arıyoruz?”
Hector birkaç saniye düşündü.
Sonra soğuk bir sesle konuştu.
“Bir vampir.”
Depoda sessizlik oldu.
Adamlar birbirlerine baktı.
Ama kimse soru sormaya cesaret edemedi.
Hector ise pencereden geceye bakıyordu.
“Ve onu bulacağım.”
Lenora ise otele dönmüştü.
Koridorda yürürken hâlâ huzursuz hissediyordu.
Sanki biri onu izliyordu.
Kapıyı açıp odaya girdi.
Ailesi uyuyordu.
Her şey normal görünüyordu.
Ama Lenora yatağa oturduğunda kalbi hâlâ hızlıydı.
“Bu şehirde bir kurt var…”
Ve nedense…
Onu tekrar göreceğini hissediyordu.
Ama Lenora’nın bilmediği bir şey vardı.
Otelin karşısındaki binanın çatısında iki kişi duruyordu.
Adam aşağıdaki otele bakıyordu.
“Buraya girdi.”
Kadın gözlerini binaya dikti.
“Evet.”
Adam kadına döndü.
“Planın ne?”
Kadın birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra yavaşça konuştu.
“Şimdilik sadece izleyeceğiz.”
Adam hafifçe güldü.
“Bu sıkıcı olacak.”
Kadın gözlerini ondan ayırmadan cevap verdi.
“Hayır.”
Sonra aşağıdaki otele baktı.
“Bu sadece başlangıç.”
O gece şehir uyuyordu.
Ama karanlıkta üç farklı güç hareket ediyordu.
Bir vampir.
Bir kurt.
Ve onları izleyen iki yabancı.
Ve hiçbiri…
Yakında birbirlerinin hayatını tamamen değiştireceklerini henüz bilmiyordu.