Kül ve Karanfil

Bir yangın, bir itfaiyeci ve bir karanfil… Eda, hayatını değiştirecek romanı yazmak için takıntılı bir şekilde çalışırken mutfakta unuttuğu sütü yangına çevirir. Panikle 110 yerine rehberdeki “Barış İtfaiyeci”yi arar. Barış izin günüdür, ama yine de gelir. Yangını söndürür, mutfağı toza bulur ve “Geçmiş olsun” der. Eda’nın filtresi patlar: “Sizin hayatınızda böyle şeyler var mı?” Barış sessizce cevap verir: “Daha kötü şeyler var.” Ertesi sabah kapıda bir karanfil bulur Eda. Ne not vardır ne imza. Ama kimden geldiğini bilir. Ve böylece kül rengi saçlı bir yazar ile karanfil taşıyan bir itfaiyecinin hikâyesi başlar – yanlış anlaşılmalar, kayıp kardeşler, takıntılı aileler ve bir karanfilin sessiz diliyle anlatılan bir aşk. Yangın söner, kül dağılır, ama karanfil hep oradadır.