KAYIP

Ölüm. İlk kez bir insanın elinde bu denli çekici görünüyordu. Yalnızca babasından alacağı intikam için bu yeteneğini kullanmaya kararlıydı. Ancak kılıç tutan elleri bana yönelse ona 'Dur' demezdim. Onu kaçırdığımı sanıyordum ancak tek yaptığım kendimi ona hapsetmekmiş. * " Neden?" diyebildim çaresizce koyu mavi gözlerine bakarken. Ancak ben gözlerine baktığımı zannederken nefretten oluşan bir girdabı incelediğimi yeni fark ediyordum. Bu farkındalık bedenimi rüzgarda savrulan bir yaprak gibi titretmişti. Belimde hissettiğim sızıyla gözlerimi o yana çevirdim. Bu bir iğneydi. Gözlerim kayarken ayaklarımın da yerden kesildiğini hissedebiliyordum. Bana neler oluyordu! Karşılık vermeliydim. Kulağımda hissettiğim nefesle bedenim arkamda ki adama tamamen teslim olmuştu. " Appartenir " * - Neden korkuyorsun? Ruhumuzun şeytanın eline geçmesinden mi? - Hayır, ona verecek bir ruhumuz olmamasından.