Kapı açılma sesi geldi Aleynaydı ondan başka kimsem yoktu
“İyimisin yine kabus mu gördün”
(Ağlıyorum)
Evet anlamında başımı salladım ve dahada güçlü ağlamaya başladım
“Geçti gülüm geçti merak etme”
Aleyna tam sarılacakken kendimi geri çektim küçüklükten belli temastan nefret ediyordum
“Geçmiyo geçmiyo Aleyna geçmiyo her gün gözümün önünde birinin öldüğünü görüyorum”
Ayağı kalktım “hadi okula geç kalıcaz” dedim yolda yürürken gözüm bi daha karardı tam düşecekken Aleyna beni tuttu
“İyimisin gülüm istersen bugünde gelme okula”
“Olmaz okula gitmeliyim”
*ne oluyor bana böyle hastada değildim neden böyle oluyor neden tek bende oluyor*
Tekrardan bişeyler görmeye başlamıştım yoldaydım yürüyordum ilk kez birisini öldürmüyordum tekrar konuşmaya başladı
“İçimdesin biliyorum seni er yada geç bulucam”
Bu neydi şimdi gerçek olmalıydı çünkü yatmıyordum
*sana demiştim kabus değil diye ama dinlemedin
Ya sus artık sanki ne biliyosun sadece tahminde bulunuyorsun yeter
Ama sana bişey dedi
Bana diyip demediğini nerden biliyosun
Çünkü içimdesin dedi
Yani
Yanisi şu seni biliyo onun gördüklerini görüyorsun
Of yeter konuşmak istemiyorum bu konuyu*
Okula varmıştık ne çabuk,insanlar yine bize bakıyordu okulda kendi kendime konuştuğum için beni farklı görüp beni ezmeye çalışıyorlardı yine başlamıştık içeri adımımızı attığımız gibi bi kız grubu yanımıza geldi
“Bak sen bizim deli yine gelmiş hoş geldin sensiz okul hiç eğlenmiyo Aleyna’yı tek dövmek olmuyo senle birlikte dövmek tek güzel Açelya”(pis bi gülüş yaptı)
Nefret ediyordum bu kızdan müdürün kızıydı herkes onun istediğini yapıyordu biz hariç tabi bu yüzden bize yapmadığı şey kalmıyordu temastan nefret ettiğimi biliyolardı bu yüzden sürekli beni kalabalık ortamlara bırakıp üzerime kapıyı kilitliyorlardı kim kime dokunduysa artık
