Annemgillerin yanından ayrılıp odama geçtim. Babamın dediği gibi, iki ay bana çok uzun gelmişti. Dolabımın üzerinden valizimi aldım. Valizim büyüktü, o yüzden alırken biraz zorlandım. Dolabımdan sevdiğim kıyafetleri aldım. Bolca pijama ve tişört koydum, fazla elbise götürmeyecektim.
Valizimi hazırlamam sandığımdan kısa sürdü, daha uzun sürer zannetmiştim. Burada işim bittiği için aşağı inmeye karar verdim. Aşağı iner inmez annem beni mutfağa çağırdı. Yanına gittim ve temizlik için benden yardım istedi. Temizlik için yardım etmeye başladım. Babam ise dükkâna gitmek için hazırlandı, yarım saat sonra çıktı. İki gün böyle geçmişti.
10.6.2025
Evet, yola çıkmak üzereydik, son hazırlıklar yapılıyordu. Akyaka'ya gidecektik. İstanbul'dan Muğla'ya kadar bir yolculuk yapacağız. İnternetten baktım, bir buçuk saat (1 saat 30 dakika) süreceği yazıyor.Uzun sürmeyecek. Babam valizleri arabaya koyuyor, annemle biz de ayakkabılarımızı giyiyorduk Beş dakika sonra babam, "Hadi arabaya!" dedi. Annemle beraber arabaya doğru yürüdük. Babam arabayı biraz uzağa park etmişti. Sonunda arabaya bindik.Yaklaşık yarım saat sonra havalimanına vardık. Uçağın kalkmasına daha bir saat vardı. Bir saat sonra uçağa binebildik. Bir buçuk saat (1 saat 30 dakika) sonra indik, tam o kadar olmasa da indik. Şimdi zor olan yer kalacağımız yeri bulmaktı. Bu konuda babama güvenebilir miyiz bilmiyorum ama anneme güvenim tam.Annem konumu açtı ve kafasına göre yürüdü. Bir yerde durdu ve yaşlı bir adama, "Tatil evleri nerede acaba?" diye sordu. Yaşlı adam yolu kibarca tarif etti.Annem teşekkür etti ve yolumuza devam ettik. Sonunda bulduk, ama hayalimizdeki gibi değildi. Yine de güzel görünüyordu. Etrafı sarmaşık doluydu, rengi açık pembeydi. İki katlıydı ve köşke benziyordu. Evin arkasında orman vardı, evin yanında başka evler yoktu. Sadece çok ilerisinde, aynı bu ev gibi eski, üç katlı bir yer vardı.
Kapıya ilerledik, kapıyı çaldık. Kapı direkt açıldı ve karşımıza orta yaşlı bir kadın çıktı. Hemen konuşmaya başladı: "Oh, sonunda geldiniz! Bir an gelmeyeceksiniz sandım. İçeri gelin, çekinmeyin."
Kadının isteği üzerine içeri geçtik. Kadın bizi evin oturma odasına aldı. Babam ve annem yan yana oturdu, ben de tekli koltuğa oturdum. Annem konuşmaya başladı: "Şey, ayarladığım yer böyle görünmüyordu," dedi.
Kadın cevap verdi: "Eski fotoğraflar, kusura bakmayın. Değiştireceğimden emin olun ama siz gelmeden evi temizledim, merak etmeyin. Daha fazla rahatsız etmeyeyim. Bu anahtarlar, bu da yedek anahtar. İki ay sonra görüşürüz." Kadın aceleyle kaçmış gibi görünüyordu, değişikti. Saçı başı dağınıktı ve bu sıcakta kazak giymişti, belki de sıcaktan bunalmıştı. Ama evin içi, dışından daha iyi durumdaydı. Güzel, geniş ve ferahtı. Açıkçası beni memnun bırakmıştı ama annemi hayal kırıklığına uğratmıştı, o öyle bir şey beklemiyordu.tam bir hayal kırıklığı