Karadere

Bölüm 2 – Ormandaki Gözler Köy meydanından gelen çığlık bütün Karadere köyünü uyandırmıştı. Evlerin ışıkları birer birer yanıyordu. Köpekler hâlâ deli gibi havlıyordu. Salih’in kalbi göğsünden çıkacak gibi atıyordu. “Duydun mu Sayra?” dedi korkuyla. Sayra da artık korkmuştu ama belli etmemeye çalıştı. “Evet… ama belki biri düşmüştür ya da kavga olmuştur.” Ama ikisi de bunun sıradan bir şey olmadığını hissediyordu. Tam o sırada babaları Nurullah kapıyı açtı. Üzerine aceleyle bir ceket giymişti. “İkiniz de odanıza gidin. Köy meydanına bakmaya gidiyorum,” dedi. Annesi Ayşe de endişeli bir şekilde kapıya geldi. “Nurullah dikkatli ol…” Nurullah hiçbir şey demeden karanlığa doğru yürüdü. Kapı kapandı. Ev yine sessizleşti. Ama Salih’in aklında tek bir şey vardı… Ormanda gördüğü o yüz. Salih yatağa girdi ama uyuyamıyordu. Pencerenin dışındaki orman rüzgârla sallanıyordu. Ay bulutların arasından bazen görünüyor, bazen kayboluyordu. Salih bir süre tavana baktı. Sonra… Yine o ses geldi. Tak… Sali