تخطٍ إلى المحتوى

KARA

الفصل 25 · قراءة 2 دقيقة

KARA

الفصل 25

Mahkeme

KARA

Uyandım ama gözlerimi açamıyorum , nerede olduğumu ve bana ne olduğunu hatırlamıyorum. Tek duyduğum birinin ateşi düştü demesi o kişi gittikten sonra başka birinin geldiğini ve o kişinin Nehir olduğunu hatırlıyorum kokusundan tanımıştım.

Daha sonra ise hiç beklemediğim bir şey yaşanmıştı Nehir saçlarımla oynuyordu , gözümü az bir şey açabildiğim de gerçekten oydu , halis miydi bu?

Uyandığım da odanın içi de aydinlanmıştı , Nehir 'e baktığımda eli saçım da uyuya kalmıştı. Oda uyandığında elinin saçımda olduğunu fark etmiş olmalı ki kendini hemen toparlamıştı.

"Ateşin çıkmıştı o yüzden hastaneye geldik " dedi

"Sana da günaydın poliscik " göz devirdiğinde elini alnıma değdirdi

"Ateşin yok " dediğinde hem Nehir 'in telefonu çalmış hem de doktorcuğum gelmişti.

Nehir kapının önüne çıktığında doktorda muaneye etmeye başlamıştı.

Çıkış işlemlerim yapılmış , taburcu olmuştum şimdi ise emniyete doğru gidiyorduk doktor dinlenmemi tembih etmişti o yüzden nezaret hanede değil revirde kalacaktım.

Reviri dikkatle incelediğim de dolabın üstünde ki bıçak resmen bana göz kırpmıştı. Doktorun gelmesiyle bakışmamız kısa sürdü. Doktor çorba getirdiğinde yemiş daha sonra tabağı yine ona vermiştim.

Uyumam gerekiyordu malum yarın mahkemem vardı.

Sabah kalktığım da daha sekizdi kahvaltımı etmiş , hazırlanmıştım. Şimdi ise mahkeme salonuna doğru gidiyorduk Nehirler ' de gelecekti. Bir orada görebilcektim. Hakim bey 'de geldiğinde duruşma başlamıştı.

"Gereği düşünüldü" herkes ayağa kalktığında

" Suçlunun , Türk ceza kanunun 17.maddesince seri cinayet suçu ve diğer suçları göz önünde bulundurularak müebbet hapis cezasına çarptırılmasına karar verilmiştir."

İşte bu sözler benim için dönüm noktasıydı.

NEHİR

Kara mübbet hapis cezası almıştı keşke öyle olmasaydı.

Duruşma salonundan çıktıktan sonra ben bir de kara kalmıştı. Yanına gittiğim de

" Müebbet " dedi

" Kendi cezasını kendi verdiğini biliyorsun değil mi " bir şey denediğinde oda haklı olduğumu biliyordu.

" Biliyorum ama benim dediğim o değil , sensin" dedi

" Seni göremeyeceğim " dediğin de şaşırmıştım ben de onu görmeye alışmıştım ama bunu beklemiyordum. Bana doğru bir adım attığında ellerimiz birleşmişti kendime geldiğimde ,

"Ben polisim sen ise suçlusun kara "

"Olmaz "

Bir şey demesine izin vermeden uzaklaşmıştım oradan.

نهاية الفصل

الفصل التالي مقفل

يمكنك فتح الفصل 26 مقابل 5 جيتون داخل التطبيق ومتابعة القراءة من حيث توقفت.

7 تعليق