İstila

"Daha fazla ileri gitmemelisin," dedi Nora. Uzanıp elimi tutmaya çalıştı ama geriye çekilerek ondan kurtuldum. "Her şeyi tehlikeye atacaksın." "Kime ne olacağı umurumda değil." Duygusuz konuşmam, onu tekrar şoka uğrattı; ben bile kendimden korkmuştum. "Zaten herkes öldü. Buradan ve bu cehennemden kurtulacaklar." "Ya o çocuklar?" dedi, tam da zayıf noktama vurarak. "Bize ve onlara acımıyorsun, anlıyorum da... Ya o bebekler? Yeni doğan çocuklar... Onlara da mı acımıyorsun? Onları kurtarabilecekken neden ölüme bırakalım?"