ilk heyecanım sana..

Bazen bazı şeyleri anlamak zor geliyor.. fazlasıyla.. Hoşlandığım bir çocuk, çok güzel bir çocuk.. uykusunda bile tatlı görünen bir çocuk.. Ben bu çocuğa karşı yeterli miyim? Güzellik algılarına değil, onun algısına uygun muyum? Biliyorum böyle demek çok acınasına gelebilir ama, ezik bir tip olduğum söylenemez. Arkadaş çevrem genişdir ve özgüvenim kolay kolay düşmez.. Ama Konu "o" olunca karşından geçerken bile çenem titriyor.. istemsizce dik bakıyorum ve bunu farkediyor.. Belkide bu yazıları yazarken gelecekte utanacağım.. ve eşimle birlikte bunları okuyup güleceğiz. Ne olamaz mı? Sesini duymadığım bir çocuk.. yakınında kız görmediğim bir çocuk.. adını dahi bilmediğim bu çocuk.. benim için sadece beyenti mi? Yoksa hoşlantı mı? Saf bir heyecan veya büyüyecek bir takıntı da olabilir.. ama "aşk" dediğimiz şey zaten bunların tanımı değil miydi? Öyleyse benim kararsızlıklarla dolu bu hikayem aşık olmanın iyi kötü yanlarını ele alan ve gençlere umut veya yol gösterebilecek bir kitap olsun( ꈍᴗꈍ)୧( ˵ ° ~ ° ˵ )୨