İçimdeki Ateş

Geçmişim bir okyanus misali , ben ise; o okyanusun içine almak için çabaladığı bir gemiden kopan çürük tahta parçasıyım... Bir bütünden kopup yanlız başıma geçmişin karanlık sularında öylece geziyorum ve her darbede farklı bir dalgayla boğuluyorum , belki de okyanus yanlız olduğum için bu kadar cesurdur. Şans varmı yokmu bilmiyorum ama şansın doğduğum günden bu yana benim varlığımı unutusunu hatırlıyorum o hiçbir zaman bana uğramadı uğramıyacak da ...