Herkes Nerede?

Bir sabah uyandık ve ailelerimizin, arkadaşlarımızın, tanıdığımız tüm insanların ortadan kaybolmuş olmasıyla yüzleştik. Kimse yok, bizden başka kimse yok. Hiçbirimiz neden burada olduğumuzu ve ne yapacağımızı bilmiyoruz. * Birbirimizin yüzüne baktık, her bakışta biraz daha karanlığa, biraz daha ümitsizliğe düştük. Burada, ansızın yitirdiğimiz her şeyin başlangıcında ellerimizden bir şey gelmeden öylece duruyorduk. Her şeyin daha ne kadar karanlığa sürükleneceğini ve kendimizi ne oranda kaybedeceğimizi henüz bilmiyorduk. Fakat hissediyorduk, yer yerinden oynamıştı. Artık hiçkimse masum değil, hiçkimse güvende değildi. Gökyüzü tavanlı bir hapishanede, en korkunç şeyle: anılarımız ve asıl benliğimizle karşı karşıyaydık. Bu savaşı kazansak da kaybedecektik. Buna hazır mıydık? Buna siz hazır mısınız?