GRİ

gri. dünya, insanın kendi rengine karar veremediğinde karanlıkla aydınlık arasında sıkışıp y a r ı m kalıyordu. kimse tam beyaz değildi, kimse tam siyah da… ama insan birine dokunduğu anda kendi tonunun başkasının nefesine bağlı olduğunu fark ederdi. ve asıl tutsaklık, bileklerdeki zincirlerde değil, kalbin başkasının gölgesine alışmasındaydı. çünkü insan özgürlüğünü kaybettiğini en son anlar, ama rengini kaybettiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmazdı. Ben rengimi kaybetmiştim hayallerimle ailemle ve babamla hepsini bir gecede kaybetmiştim insan bir gece de sessiz dilsiz kimsesiz kalabilir miydi Evet ben kimsesizdim kalabalığın içindeki kimsesiz Bir evdeki tüm seslerin tüm yaşanmışların ve yaşananların içinde sessiz ve kimsesizdim GRİ Eylem’in bir gecede kimsesiz kaldığı bu hikayede sizler ailesi olmaya ne dersiniz Operasyon sırasında gördükleri yüzünden akıl sağlığını kaybeden Alzheimer babasıyla bir apartman dairesinde oturan Eylem babasının evde biri var demesiyle şüpheleri başlar fakat babası alzheimer olduğundan bunun babasının kurgusu olduğunu düşünür fakat Eylem’in cep telefonuna bir mesaj gelir “ölümüne 2 gün 19 saat” anonim hesaptan gelen mesajı ciddiye almayıp engelleyen Eylem’e farklı uygulamalardan ve farklı mekanlarda geri sayım günleri gösterilir bir gece yarısı uyurken evin kapısı gürültüyle kırılır…..