BÖLÜM 7
DİLE BENDEN NE DİLERSEN
BİLMİYORUM…
Sincere’a gelirsek; Sincere o gün aslında kaçmıştı. Evet kaçmıştı nasıl derseniz uzun hikaye sonra öğrenirsiniz. Ama kaçmak yeterli değildi. Hiç tanımadığı bir ormanın içinde yapayalnız kalmıştı. Tam ağlayacakken bir ses duydu:
-Hey sen de kimsin bizim ormanımızda ne arıyorsun
Sincere sese doğru yürüyecekken bir ses daha geldi;
-Galiba bir misafirimiz var
-Hey siz kimsiniz neredesiniz?
Robotsu ve biraz tiz bir sesle:
-Ben bu ormanın sahibiyim küçük hanım. Sen buralarda yabancı olmalısın
-Evet ben kayboldum
-Sana yardım etmek isterdim ama çok işim var gördüğün gibi
Aslında hiçbir işi yoktu ama Sincere bir şey demeden oradan uzaklaştı…
Sincere korkudan hareket edemiyordu. En sonunda dayanamayıp ağlamaya başladı.
-BEN EVİME GİTMEK İSTİYORUMM
Birden bire demin ki duyduğu sesi duydu. Çok uzaklarda olamazdı kesin Sincere’a acıyıp işlerini bir yana koyarak ona yolunu bulmasında yardım etmek için gelmişti. Sincere tüm bunları düşünürken bağırma sesiyle irkildi. Evet sincere’ın tüm bu düşündükleri boştu. Birinin yardıma ihtiyacı vardı. Sincere koşarak sesin geldiği yöne gitti. Tam da düşündüğü gibiydi. Demin konuştuğu hayvanı hayvan toplama aracına koymuş götürüyorlardı. Sincere aracın arkasından koşmaya başladı. Bir yandan da onu duymayacaklarını bilmesine rağmen
-Durun lütfen durun gitmeyin gidemezsiniz diyordu!!!
Eline geçen ilk taş parçasını arabaya doğru fırlattı. Araba birden sağa sola doğru makas atmaya başlayınca Sincere iyi bir şey yaptığını anladı. Çünkü arabanın lastiklerini patlatmıştı. Bu fırsatı kaçırmadan bagajı açtı ve oradaki tüm hayvanları doğaya saldı. Adamlar bunu görünce ne yapacaklarını şaşırdılar biri sağa biri sola doğru kaçışırken birbirlerine çarpışıp kendilerini yerde buldular. Sincere onların bu durumuna gülemeden geçemedi. Fakat biraz sesli gülmüş olmalı ki adamlar onu fark etti. Yine dengelerini koruyamayıp yere yapışıverdiler. Sincere da adamlar tekrar kalmadan oradan uzaklaştı. Sonra önüne onunla konuşan sincap çıktı. Sincap ona çok teşekkür etti
. Bu arada unutmadan benim adım Ziku
-Sana o zaman yardım edemediğim için üzgünüm ama sen bana çok büyük bir iyilik yaptın o yüzden;
DİLE BENDEN NE DİLERSENN!!!
-Ben ne istediğimi bilmiyorum.Size ne uygunsa onu yapın ben size bırakıyorum.
-Peki bugün konuğum ol yarın sana sürprizimi seçer söylerim.
-Size rahatsızlık vermezsem...
-Hayır, hayır asla ne rahatsızlığı zaten bana uzun zamandır kimse gelmez ben de bütün gün ormanda çok sıkılırım. Neyse.şurada çalıdan bir yatak var sen orada yat ben yukarıdaki ağaçtayım. İyi geceler
-İyi geceler