En Güzel Tablom

-KESİT- "Neden beni ilk gördüğünde ağladın? Birine mi benzettin?" dediğimde yüzünde buruk bir gülümseme yer almıştı. Yorgun gözlerini gözlerimden çekmeden konuştu. "Bunu sana söyleyemem." dediğinde kaşlarımı çattım. "Neden?" merakımı gizleme ihtiyacı duymuyordum. "Çünkü zihnin her şeyi unutmayı seçmiş ve ben sana travmanı hatırlatan kişi olmak istemiyorum.."