dolu

"Dolu," diye mırıldandım dalgın bir şekilde. Aklımdan bir sürü şey geçiyordu. Ama en çok da "o" geçiyordu. Hayatımın her köşesi onunla dolmuştu, bunu ben yapmıştım. Pişman mıydım? Hayır, asla. Ona aşıktım ve bu beni pişman etmeyecekti. "Ne dolu?" dedi en yakın arkadaşım Bulut benim delirdiğimi düşünür gibi. Yerde olan bakışlarımı ona çevirdim. "Hayatı dolu, kalbi dolu... Benim aksime... Hayatında bir sinek kadar değerim var, bunu biliyorum. Ama... Canım acıyor Bulut. Bunu kabullenmek istemiyorum. Ben onun için bu dolu hayatında boş bir şey olmak istemiyorum." Dediklerimi sessizce dinlemiş ardından ağzını açarak kabullenmek istemediğim başka bir şeyi söylemişti. "Yankı sen fena tutulmuşsun kardeşim."