Demir Atlı Prens

Erkek kardeşimle asla gerçek kardeş gibi olamamıştık. Sanki düşmandık; o, bana zorbalık yapmaktan adeta zevk alıyordu. O ve onun ucube arkadaşları, beni insan yerine koymuyor, her fırsatta beni aşağılıyorlardı. Bu durum, sinirlerimi alt üst ediyordu. Ancak birisi hariç... O, diğerlerinden çok farklıydı. Onun gözlerinde bir şey vardı, bir sıcaklık, bir anlayış. Bana oyun mu oynuyordu? Yoksa gerçekten farklı mıydı? Eğer oyun oynuyorsa, çoktan yenilmiştim. Kalbim, hislerim, ona karşı savunmasızdı.