Dedktiflik

Yaşlı adam soğuk ve karanlık yolda sessizce ilerliyordu. Bir süre sonra sokak lambasının altında bulunan bir banka oturdu ve beklemeye başladı. Çok karmaşık duygular içerisindeydi, üstünde ki o koca yükü artık atmak üzereydi ama yinede rahatlayamıyordu inanılmaz bir korku içerisindeydi. Daha önce hiç bu kadar korktuğunu hatırlamıyordu. Bir süre sonra bazı bağırma sesleri duydu, bu ses ile beraber korkusu kat ve kat artmıştı. Sesin geldiği yere mi gitmeliydi yoksa bankta oturup hayatını yola sokma fırsatını mı beklemeliydi? Bir süre kendi içinde bir savaş verdi ve sonunda bankta oturmaya devam etmesinin onun için daha iyi olacağı kararına vardı. Dakikalar sonra siyah bir araba adamın önünde durdu. Adam bu arabayı bekliyordu bir sevinçle kalktı ancak... Arabanın camından ona doğru bir silah doğrultulduğunu gördü yüzünde ki o gülüş yerini şaşkın ve korkulu bir ifadeye dönüştürdü. Ve ne olduğunu anlamadan BAMMGünümüz Türkiye/istanbulBeni dinliyor musun sen?" sena'nın sesiyle irkildim ve ona baktım "ah şey kusura bakma dalmışım, bu sıralar yeni vaka yüzünden hiçbir şeye odaklanamıyorum. " sena benim en yakın arkadaşımdı kendisi aynı zamanda meslektaşım olur. Benim kadar yükselememiş olsada kendisi de diğerlerine göre işinin hakkını veren kişilerdendir. Ayrıca kendisi işine önem verdiği kadar güzelliğine de önem verir. "Sorun değil zaten bende tam o vakadan bahsediyordum. Bölüm şefi yeni vakayı çözmen de yardım etmesi için sana bir asistan ayarlayacakmış"Bu da ne demekti şimdi onlarca zor vakayı çözmüş birine bu küçük vaka için yardımcı mı veriyorlar? "İstemem ben asistan falan daha zor vakaları çözdüğümde oldu. Bölüm şefi neden aniden böyle bir karar verdi ki? Kesin yine bir hata yaptım, gidip onunla konuşucam" aceleyle yerimden kaltım ve odamdan çıkıp bölüm şefinin odasına doğru hızlı adımlar ile yürümeye başladım. Cidden elim ayağım titriyordu bölüm şefi benim yardımı ve ayağıma dolanan kişileri sevmediğimi bildiği halde ne diye böyle bir karar verdi ki? Hayır, hayır kesinlikle bir yanlışlık olmuş olmalı başka bir anlamı olamaz. Evet kesin yanlış anlaşılma sakin olup onunla konuşucam ve tek başıma vakayı çözmeye devam edicem işte böyle. Bölüm şefi kahvesinden bir yudum aldı ve dudaklarını ıslatarak konuşmaya başladı. "Bak asrın yardımcıya ihtiyacın olmadığını biliyorum hatta bu ülkede ki yardıma ihtiyacı olacak en son dedektif sensin. Ama yardımcı olarak atayacağım kişi yiğenim kendisinin de hayali senin gibi kısa zamanda yüksek mevkilere gelmek. Kendisi bu işlerde çok iyidir kafası da basar sadece biraz hırslı ve düşünmeden davranıyor o yüzden onu en azından kısa bir süreliğine senin asistanın yapmak istiyorum ki senden bir şeyler kapabilsin. Lütfen bu isteğimi kabul et yiğenim benim için çok önemlidir ablam ölmeden önce onu bizzat bana emanet etti onu bu zamana kadar ben eğittim ben yetiştirdim ayak bağı olacak biri değildir son derece zekidir."Bu yardımcı işi ne kadar canımı sıksada bölüm şefinin bende çok hakkı vardı bu mevkiye ulaşmaya çalışırken bir çok düşmanım oldu hepsi benim tek bir hatamı yakalyıp beni göndermek isterken o hep benim arkamdaydı. Bu yüzden onun bu isteğini geri çevirip onun kalbini kırmayı istemiyordum. "Peki, tamam ama eğer işime engel olursa onu sana geri postalarım haberin olsun. " bölüm şefi gülümsedi ve oturduğu yerden ayağa kalkarak yanıma geldi ve bana sıkıca sarıldı. "Çok teşekkür ederim sana güvenim tam ona işi iyice öğret. Onu senin gibi olgun ve başarılı olarak görmek istiyorum." onun bu kadar mutlu olduğunu görmek beni de çok mutlu etmişti. "Peki o zaman ona söyle yarın erkenden benim ofise gelsin eli boş gelirse içeri almam ona göre." Bu yardımcı işi ne kadar canımı sıksada bölüm şefinin bende çok hakkı vardı bu mevkiye ulaşmaya çalışırken bir çok düşmanım oldu hepsi benim tek bir hatamı yakalyıp beni göndermek isterken o hep benim arkamdaydı. Bu yüzden onun bu isteğini geri çevirip onun kalbini kırmayı istemiyordum. "Peki, tamam ama eğer işime engel olursa onu sana geri postalarım haberin olsun. " bölüm şefi gülümsedi ve oturduğu yerden ayağa kalkarak yanıma geldi ve bana sıkıca sarıldı. "Çok teşekkür ederim sana güvenim tam ona işi iyice öğret. Onu senin gibi olgun ve başarılı olarak görmek istiyorum." onun bu kadar mutlu olduğunu görmek beni de çok mutlu etmişti. "Peki o zaman ona söyle yarın erkenden benim ofise gelsin eli boş gelirse içeri almam ona göre."İçeri girdim bölüm şefi her zaman ki gibi çalışma masasının üstünde ki mavi dosyaları incelemek ile meşguldü. Yanında da olmazsa olmazı acı kahvesi vardı. "Bende tam seni bekliyordum. Geç otur sanırım bazı kuşlar hemen sana ötmüş" demek bir yanlış anlaşılma değildi. Hızlıca masanın önünde ki siyah deri koltuğa oturdum. "Bu ne demek oluyor şimdi umarım bir açıklaması vardır. Kendi işimi kendim halledebilirim bana bir yardımcı atamakda nerden çıktı"Bölüm şefi kahvesinden bir yudum aldı ve dudaklarını ıslatarak konuşmaya başladı. "Bak asrın yardımcıya ihtiyacın olmadığını biliyorum hatta bu ülkede ki yardıma ihtiyacı olacak en son dedektif sensin. Ama yardımcı olarak atayacağım kişi yiğenim kendisinin de hayali senin gibi kısa zamanda yüksek mevkilere gelmek. Kendisi bu işlerde çok iyidir kafası da basar sadece biraz hırslı ve düşünmeden davranıyor o yüzden onu en azından kısa bir süreliğine senin asistanın yapmak istiyorum ki senden bir şeyler kapabilsin. Lütfen bu isteğimi kabul et yiğenim benim için çok önemlidir ablam ölmeden önce onu bizzat bana emanet etti onu bu zamana kadar ben eğittim ben yetiştirdim ayak bağı olacak biri değildir son derece zekidir."Bu yardımcı işi ne kadar canımı sıksada bölüm şefinin bende çok hakkı vardı bu mevkiye ulaşmaya çalışırken bir çok düşmanım oldu hepsi benim tek bir hatamı yakalyıp beni göndermek isterken o hep benim arkamdaydı. Bu yüzden onun bu isteğini geri çevirip onun kalbini kırmayı istemiyordum. "Peki, tamam ama eğer işime engel olursa onu sana geri postalarım haberin olsun. " bölüm şefi gülümsedi ve oturduğu yerden ayağa kalkarak yanıma geldi ve bana sıkıca sarıldı. "Çok teşekkür ederim sana güvenim tam ona işi iyice öğret. Onu senin gibi olgun ve başarılı olarak görmek istiyorum." onun bu kadar mutlu olduğunu görmek beni de çok mutlu etmişti. "Peki o zaman ona söyle yarın erkenden benim ofise gelsin eli boş gelirse içeri almam ona göre."Beni dinliyor musun sen?" sena'nın sesiyle irkildim ve ona baktım "ah şey kusura bakma dalmışım, bu sıralar yeni vaka yüzünden hiçbir şeye odaklanamıyorum. " sena benim en yakın arkadaşımdı kendisi aynı zamanda meslektaşım olur. Benim kadar yükselememiş olsada kendisi de diğerlerine göre işinin hakkını veren kişilerdendir. Ayrıca kendisi işine önem verdiği kadar güzelliğine de önem verir. "Sorun değil zaten bende tam o vakadan bahsediyordum. Bölüm şefi yeni vakayı çözmen de yardım etmesi için sana bir asistan ayarlayacakmış"Bu da ne demekti şimdi onlarca zor vakayı çözmüş birine bu küçük vaka için yardımcı mı veriyorlar? "İstemem ben asistan falan daha zor vakaları çözdüğümde oldu. Bölüm şefi neden aniden böyle bir karar verdi ki? Kesin yine bir hata yaptım, gidip onunla konuşucam" aceleyle yerimden kaltım ve odamdan çıkıp bölüm şefinin odasına doğru hızlı adımlar ile yürümeye başladım. Cidden elim ayağım titriyordu bölüm şefi benim yardımı ve ayağıma dolanan kişileri sevmediğimi bildiği halde ne diye böyle bir karar verdi ki? Hayır, hayır kesinlikle bir yanlışlık olmuş olmalı başka bir anlamı olamaz. Evet kesin yanlış anlaşılma sakin olup onunla konuşucam ve tek başıma vakayı çözmeye devam edicem işte böyle.