Darwell

Gecenin zifirisi. Neleri saklar asla bilemezsin. Bazen kendinde de karanlık olanı; Bazen de aydınlığı. En güvenli sığınak ve saklanılacak yerdir çünkü. Bakmaya çalışanlar kör olur. Karanlık benim evim, ailem, çocukluğum. Karanlık benim kurtuluşum. Orman benim evim, yuvam. Çünkü ben onlardan yaratıldım. Doğanın mucizesinden. Adım kanla yazıldı. Mühür vuruldu. Tek bir ihanetle yerle bir oldum. Kaybettim sandılar. Düştüğüm yerin derin bir dehliz olduğunu düşündüler. O dehlizin benim mezarım olduğunu kabullendiler. Oysa ki Tılsımlı bir kehanete sığındığını bilmediler. Benim de bir planım olduğunu hesaba katmadılar. Hesaba katmadıkları bir şey daha vardı. Gücüm. Damarlarımda akan kan ile mühürlenmiş gücümü hesaba asla katmadılar. Şimdi atın kahkahalarınızı. Kaldırın kadehlerinizi. Ve sen! Otur o, tahtadan hallice, dandik Tahta. Zamanımı bekle. Anın tadını çıkart, uyandığımda bugününü arayacaksın. Ey Darwell Krallığı! Evim, sabredin! Anneniz, lideriniz... İmparatoriçeniz, sizin de intikamInızı almak için uyanıyor. Ve andım olsun ki, sizden başka herkes yanarak hesap verecek! Bu da benim yeminim. Amara'nın yemini. * Kanlı ay gökyüzüne çıktığında, Anladı seçilmiş kişi. Zamanı gelmişti. Fedakarlık zamanı kapıyı çaldı. Ölüm çığlıklarının ardında her şeyin sonunun geldiğine inananlar, kapıldı rüzgara. Ama o kanla yazdığı tarihe, yine kanla yazdığı bir kehanetle devam etti. Kanlı ay yeniden ortaya çıktığında, Olması gereken olacak. Karanlığın çevrelediği şehre yine onun önderliği can katacak. Kaybedilen yeniden kazanılacak. Büyük uyanış gerçekleştiğinde, Geçmişin hesap defteri dürülecek. Esas kanlı savaş o zaman başlayacak.