Salon gürültüyle titriyordu.
Işıklar ringin tam ortasına vuruyordu. Kameralar, bağıran seyirciler, antrenörlerin çığlıkları… Her şey bir kaos gibiydi.
“FINAL ROUND!”
Ses hoparlörlerden yankılandı.
Bugün sadece bir maç değildi.
Bugün… bir kazanan doğacaktı.
Ringin bir köşesinde Kael Mathers vardı.
Soğuk bakışlıydı. Nefesi düzenli, hareketleri kontrollüydü. Sanki bu baskı onun için yeni değilmiş gibiydi.
Karşı köşede ise Elyra Marshall.
Çenesi sıkılıydı. Gözleri dolu dolu değildi… ama içinde bir şey yanıyordu.
Öfke.
Hırs.
Ve bastırdığı bir geçmiş.
Zil çaldı.
İlk hamleyi Elyra yaptı.
Hızlıydı. Agresifti. Hiç beklemedi.
Kael geri adım attı.
Seyirci bağırdı.
“Devam et!”
Elyra ikinci yumruğunu savurdu. Kael son anda eğildi.
Bir anlık sessizlik.
Kael ilk kez ona baktı.
Gerçekten baktı.
Sadece rakibine değil…
Onun geçmişine.
Kael karşılık verdi.
Tek bir adım.
Ve her şey değişti.
Elyra savunmaya geçti.
Hızlıydı ama Kael daha kontrollüydü. Her hareketi hesaplıydı.
Sanki kazanmak değil… bitirmek istiyordu.
Ama bir şey vardı.
Vurmuyordu.
Tam fırsat geldiğinde geri çekiliyordu.
Elyra bunu fark etti.
Gözleri daraldı.
“Beni küçümsüyor…” diye düşündü.
Ve daha sert saldırdı.
Seyirci ayağa kalktı.
Maç hızlanmıştı.
Elyra öfkeyle vuruyordu. Kael savunuyordu.
Ama bir an…
Elyra açıldı.
Kael onu vurabilirdi.
Tam yüzüne.
Tek bir yumrukla maç bitebilirdi.
Kael yumruğunu kaldırdı.
1 saniye durdu.
Zaman yavaşladı.
Ve…
Kael vurmadı.
Elyra dondu.
Gözleri Kael’in yumruğuna takıldı.
“Ne yapıyorsun?” der gibi baktı.
Kael geri çekildi.
Nefesi değişmişti.
İlk kez kontrolünü kaybetmiş gibi değildi…
İlk kez… kendini tutuyordu.
Hakem bağırdı:
“DEVAM!”
Ama Kael hareket etmedi.
Son gong çaldı.
Seyirci ayağa kalktı.
Bağırışlar, ıslıklar, karışık sesler…
Ama ringin içinde bir sessizlik vardı.
Elyra ve Kael birbirine bakıyordu.
Sanki maç bitmemişti.
Sadece… ertelenmişti.
Elyra yumruklarını indirdi.
“Bunu neden yaptın?” dedi kısık sesle.
Kael cevap vermedi.
Sadece gözlerini kaçırmadan baktı.
Ve ilk kez sesi yumuşadı:
“Bilmiyorum.”
Skor belli değildi.
Ama herkes bir şeyi anlamıştı.
Bu maç… sadece bir final değildi.
Bu, başlaması bile bitmemiş bir hikâyeydi...