Boşluktaki

Bilemediklerim kalbimi kırıyor, anlamadıklarımı anlatamıyorum ki beni bana soruyorlar.. Valla derdim aynalar, niye her yerde ben varım tek sorunum kendimim deee çözemiyorum. Sevemiyorum bile kendimi mi? Seni mi? Yorulldumm yoruldum... Ağladım çıkmadı damla göz yaşım.Nereye kaçtı ki uykularım, yalnızlık bana karıştı ben nerdeyim? Bir saatin damarlarında zaman oldum yelkovanın ucundan aktım çıktım yinede bulamadım beyazlamış saç tellerimin,buruşan yüzümün kaz ayaklarındaki haritaya hiç ayak basmamışcasına ne aradık ki bu hayatta bu kadar yaşlandık..Neyi kovaladın aahh aklım yakayamadan yoruldun kaldın.Bir kaldırımın kenarından bir baston tutup bakakaldın kimin arkasından, gençliğine.Değdi mi kendin yerine başkasını sevmek, kendine yabancı olmak.. Değdi mi? Cevabın bile yok, kalbine taşıyamadığı kadar acıyı yükleyip kalbini evsizz öksüz bıraktın.Ne yani neydin ki şimdi ne oldun..Bir toz tanesiydin,denizin köpüren dalgaları, ufacık bir papatyanın fal için dökülen yaprakları..Sahi ne çıkmıştım orda da kararsız mıydım seviyor.Küçücük bir akvaryumdaki o balık bendim tek başına yalnızlığında boğulan.Sahi kimdi seni oraya bırakan neyine kandım ki? Bilemedik neye nerde başlayalım bitirelim bilemedik canımız yanar durmadık sevdikk acıdık acıttık yaralarımızdan.Hani varya benden çaldığın kalbim, sevgim, zamanım yaktığın canım, benden çaldığın benliğim yerine koyduğun boşluk bana bırakmadığın ben helal olsun sana, yinede iyiki seni sevdim ki...