Bilinmeyen

Gözlerimden düşen her bir yaşın bi insanın ölümü olduğunu bilmiyordum o gün..."Ben kayboldum kimse yol göstermedi, düştüm kimse elini uzatmadı, yardım istedim kimse çığlığı mı duymadı,"sesim uçurumda yankılandı kayalıklara çarptı, deniz beni duyuyormuş gibi hiç olmadığı kadar dalgalandı"siz,siz benim ölüme sebep oldun-" arkamdan gelen tok bir adam sesi lafımı böldü "herkesin birbirini öldürdüğü bir dünyada yardım istemek ne kadar mantıklı küçük kız" dedi mantıklı değildi bunu anlamıştım"yine de... eğer bir gün tekrar düşersen elini uzat tutarım sözüm olsun," tutmazdı ama bunu yine de söylemedim gözleri gece mavisiydi görmüştüm...