BEŞTEN SONRA

Bazı çocuklar erken olgunlaşır. Bazen, henüz hayatın ne olduğunu bilmeden, hayata atılmaları gerekir. Bu onların seçimi değildir; ama bunu taşımak onların zorunluluğudur. İstenmeyen hedefler, başkasının biçtiği hayatlar, yarım kalmış çocukluklar… O gün bir ateş yandı. Kırmızı, kızgın bir ateş. Kimse bu ateşi görmedi. Kimse fark etmedi. Bir kişi hariç: Sidra. O gün Sidra’nın içinde bir kıvılcım oluştu. Bir anı yandı… Bir anı daha… Ve bir tane daha. Sonra o küçük kıvılcım, büyüdü. Kontrolsüzce değil; sabırla. Kocaman bir ateşe dönüştü. Tehlikeli bir ateşe. Anılar buğuluydu, sesler kesikti. Zaman, olanları silmedi; sadece üzerini örttü. Bu hissi en iyi Sidra bilirdi… Bir de Sidra gibiler. Erken susmayı öğrenenler. Sidra defalarca o buğuyu silmeye çalıştı. Önce minik, masum elleriyle; sonra büyük, yetişkin elleriyle. Her seferinde avuç içleri buz keserdi. Ama vazgeçmedi. Çünkü bazı anılar silinmez; yalnızca bekler. Bugün bir ateş daha yandı. Bu kez daha büyük. Daha yakıcı.