Beklemek konusunda hiç iyi değilim. Bu benim için bir tür işkence yöntemi. Eğer bana eziyet etmek istiyorsanız beni bekletin. Beklerken tek düşündüğüm şey beklemek. Beklediğim şeyin belirsizliği ve daha ne kadar beklemek zorunda olduğum gerçeği. Telaşlı bakışlarım, titreyen dizlerim ve hastalıklı beynim beni oldukça zorluyor. Bazen dayanamamaktan korkarım. Bekleyememekten. Beklediğinizde bazen buna değer hatta çoğunlukla. Zor olan buna dayanmaktır yani sürece. Aslında beklemek gerçektir. Hayatın değişmez bir gerçeği. Bazen güzel bir haber duymayı beklersiniz. Bazense bir telefonu... Mezun olmayı sonra da işe girmeyi... Genel olarak hayat beklemekle geçer. Sanırım asıl olay beklerken hayatı nasıl değerlendirdiğimizde, ona nasıl davrandığımızla ilgili.
Sevgili okuyan pekala diyebilirsin, beklemeyi kim sever diye. Elbette kimse sevmez fakat katlanabilenler de vardır. Mesela eskiden benim beklemelerim daha uzundu. Dayanabiliyordum. Şimdiyse çok zor. Sen ne dersin sevgili okuyan?