تخطٍ إلى المحتوى

Baş son

الفصل 1 · قراءة 1 دقيقة

Baş son

الفصل 1

Unutulanlar

Duygular. Düşünüyordum var olmayan duygularımı. Ruhum gibi duygularımda terk etmişti bu çaresiz bedenimi. Ama duygularımın olmayişi en iyisiydi. Çünkü duyguları olan bir insan bunları yapamzdı. Kanlı bi cesedin karşısında rahatsız edici kahkalar atamazdı. Şu an yaptığım gibi. Peki neden terk etmişti ruhum ve duygularım bedenimi? Ruhum dayanamamıştı insanların yaptığı işkencelere duygularım ise bedenimin ruhumun gidişiyle yaptıklarına dayanamadı ve terk etti beni. Diğerlerinin yaptığı gibi. Bedenim ise çirkin lekelerle dolu bir kağıda dönüştü. Ruhumun gidişi üzerimdeki güzel yazıları, duygularımın gidişi ise şirin motifleri çekmişti üzerimden. Peki ya o çirkin lekeler neydi? İnsalardı onlar belkide onların bıraktığı yakıcı şeylerdi. Peki nereye gitmişti ruhum ve duygularım. Onlar yok olmamıştı kaçmıştı bedenimden ve benden. Saklanıyordu. Saklandığı yerinde aslında ben olduğumu bilmeden. Karşımda iki kız vardı. Biri ruhu ve duyguları oln ben öbürü ise bedeni olan ben. Hangisi daha iyiydi bilmiyorum. Ama tek bildiğim ruhumun ve duygularımın güvende olduğumu hissettiğim zaman ortaya çıkacağı. Uzun zamandır yoktu ortalıkta ikiside ve uzun bi zamanda çıkmazlardı zaten. Benim görevim ikisini korumak ve daha fazla hasar almamasını sağlamaktı. Nasıl korunurdu bilmiyorum. Ama eğer uzak durursam hiç bi şey olayacağını biliyorum. Çift karakter koymuşlardı bunun adını ama değildi benim tek bi karakterim vardı. Sadece bazen saklanırdı. Aslında çoğu zaman saklanırdı.

نهاية الفصل

0 تعليق

لا توجد تعليقات على هذا الفصل بعد. اكتب أول تعليق.