ATEŞTEN YARA

Ölümlerdi bizi yaşatan. Birini öldürmüştüm o gün, birinin hayatına intikamım için son vermiştim. Katil olmuştum,bir insanın canına kıymıştım. Belki birinin canını almıştım ama birileri de benim canımı almıştı  herşeyimi,abimi... Önümdeki adam ela gözleri ile bana bakıyordu. Söylemek istediği bir çok şeyi vardı sanki, bu binada sadece ben ve o vardı. Niçin burdaydık, nasıl buraya gelmiştik bilmiyorum bildiğim tek şey bir insanı öldürdüğümdü ve o bunu görmüştü. Hayat bana bir çok zorluk yaşatmıştı. Hiçbirinin olmasını istemezdim ama olmuştu. O boş yıkık binada ikimizde sessizdik, ağzımın içinde yüzen o yıkık kelimelerdi beni susturan. O kelimelerin cesetleri benim zamanımda susturduğum kelimelerin cesetleri idi. Söylemek istediğim o kadar şey vardı ki... Dilimin ucunda oluşan kelimeler o kadar yetersiz geliyordu ki ağzımı açmak istemiyordum. Ne dersem diyeyim beni anlayan olmayacaktı... Hissettiklerimi kelimelere dökecek gücüm yoktu.O gün onun ile orda hiç konuşmadan sadece bir birimizi izliyerek geçirdik. 1. Bölüm ne zaman gelir hiçbir fikrim yok. Offf çok heyecanlıyım umarım yazacağım diğer bölümleri seversiniz bol bol yorum yapmayı oylamayı unutmayın sizi seviyorum 🤍