تخطٍ إلى المحتوى

Ateş

الفصل 11 · قراءة 2 دقيقة

Ateş

الفصل 11

İnanmak

Ateş geri çekildiğinde bu sefer yüzünde korkudan çok… şaşkın bir huzur vardı.

Sanki ilk defa bir şeyin doğru hissettirdiğini kabul etmek zorunda kalmıştı.

Alev ona baktı, gözleri parlıyordu.
“Bak,” dedi hafifçe gülümseyerek, “dünya yıkılmadı.”

Ateş istemsizce güldü. Kısa ama gerçek bir gülüştü.
“Daha yıkılmadı.”

Alev başını salladı.
“Yıkılmayacak da.”

Bu sefer Ateş kaçmadı.
Sadece baktı.

Uzun uzun… sanki ilk kez gerçekten görüyormuş gibi.

“Sen…” dedi yavaşça, “her şeyi çok basitmiş gibi söylüyorsun.”

Alev omuz silkti.
“Belki de bazı şeyler düşündüğümüzden daha basittir.”

Ateş başını hafifçe eğdi.
“Ya değilse?”

Alev bir adım yaklaştı.
“O zaman birlikte zor yaparız.”

Bu cevap… Ateş’i susturdu ama bu sefer kötü bir şekilde değil.

İçindeki o sürekli tetikte olma hali… biraz olsun gevşedi.

Alev elini tekrar onun eline bıraktı.
“Sen hep tek başına çözmeye çalışmışsın,” dedi yumuşakça.
“Biraz da birlikte dene.”

Ateş derin bir nefes aldı.
“Ben alışık değilim.”

Alev gülümsedi.
“Ben de değilim. O yüzden eşitiz.”

Kısa bir sessizlik oldu.

Ama bu sefer o sessizlik ağır değildi… rahattı.

Ateş başını kaldırdı.
“Kalacaksın yani?”

Alev hiç düşünmeden:
“Evet.”

“Cidden?”

“Cidden.”

Ateş’in dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı.
“İnatçısın.”

Alev gülerek karşılık verdi:
“Sen de.”

Ateş bu sefer yavaşça ona yaklaştı. Ama önceki gibi tereddütle değil… daha emin.

Elini tekrar Alev’in yanağına koydu.

“Pişman olursan…” dedi.

Alev başını hafifçe salladı.
“Olmam.”

Ateş bu sefer beklemedi.

Yine yaklaştı… ama bu öpücük öncekinden farklıydı.

Daha sakin.

Daha sıcak.

İçinde korkudan çok… kabul vardı.

Alev gözlerini kapattı, bu anın içinde kayboldu. Sanki her şey yerine oturuyordu.

Ateş geri çekildiğinde bu sefer uzaklaşmadı.

Alnını tekrar Alev’inkine dayadı.

“Belki…” dedi hafifçe, “sandığım kadar tehlikeli değilimdir.”

Alev gülümsedi.
“Bunu sana en başından beri söylüyorum.”

Ateş gözlerini açtı.
“Belki de ilk defa inanıyorum.”

Alev’in cevabı kısa ama güçlüydü:
“Geç olsun güç olmasın.”

Ve o gece…

Hiçbir şey dağılmadı.

Aksine, ilk kez bir şeyler gerçekten kurulmaya başladı.

نهاية الفصل

0 تعليق

لا توجد تعليقات على هذا الفصل بعد. اكتب أول تعليق.