ATAİR

ATAİR Bir şehrin kurtarılma hikayesi. Kör, sağır, dilsiz. Sen misin kimsesiz? Küçük kız  elindeki yeşil oyuncağı alarak oturma odasına gitti. Babası sallanan sandalyesinde oturuyordu. Elindeki uzun bastonunu yavaş yavaş yere vuruyordu. Kız babasının yanına yaklaştı ve, "Ne görüyorsun sen şimdi?" Dedi. Babasından bir cevap alamayınca konuşmasına devam etti."Yemyeşil vadileri, dalgalı denizleri, yoksa karanlığı mı?"  Derin bir iç çekti yaşlı adam. "Hiçbiri şeyi." "Karanlığı bile mi?" "Karanlığı bile." Karanlığı bile görememek, anahtar kelime bu.