AHFE

​Kalbin en derinindeki sır... ​Elif, İstanbul’un bitmeyen gürültüsünden kopup geldiği Kars’ın ayazında, sadece bir konağı restore etmeye niyetliydi. Ancak Güneş Konağı’nın tozlu kemerleri arasında bulduğu, geçmişin fısıltıları ve Aras’ın o çetin coğrafya kadar asi duruşuydu. O, şehirden getirdiği tüm önyargılarıyla taşların dilini çözmeye çalışırken, Aras ise kendi toprağının ağırlığı altında ezilen bir mirası sırtında taşıyordu. ​"Ahfe." Kelimenin anlamı gibi, ikisinin de yüreğinde en gizli kalmış, kimseye açılmamış bir sır vardı. Zamanın durduğu, rüzgarın bin yıllık ağıtları taşıdığı bu topraklarda, Elif ve Aras sadece bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda köklerine, ait oldukları yere ve kendi benliklerine dair bir yolculuğa çıkacaklardı. ​Peki, aşkın en derin sırrı, o "ahfe" ortaya çıktığında, bu kadim topraklar onları kucaklayacak mıydı, yoksa sonsuz bir ayrılığa mı mahkûm edecekti? Taşlar dile gelirken, kalplerin suskunluğu ne zamana dek sürecekti?